O gece Oğuz, eve geç gelmişti. Kafası işle doluydu. Son zamanlarda yaşanılan her şey onu da yormuştu. Tam o yorgunluk anını hissetmeye başladığı noktada telefonuna gelen bir bildirimle doğruldu. Mehlika. Mehlika'dan aylar sonra haber aldı. Mehlika, ona son kitabı olacağını söylediği bir dosya göndermişti. Oğuz bir süre dosyayı açmakta tereddüt etti. Sonra bilgisayarı açtı, gözlüklerini taktı. Ciddiyetle dosyayı açtı daha ilk cümlede irkildi;
“Kişilerin hızla bir yerlere yetişmeye çalışıp onları koruyan gölgelerinin farkında olmadıkları, benimse inadına gölgeme sığındığım o kızıl zaman diliminde adımlarımı tanı ve koşarak gölgenden kaçtığım o zamanı hatırla, beni orada bul. Beni sadece kendilerini koruyan diğer gölgelerden koru.” Ne demek istiyordu? Anlayabilmek için okumaya devam etti.
