Chapter 13
1785 Words
Alas otso pa lamang ng umaga ay maagang pumasok si Jessie sa sarili niyang kompanya. Sinadya niyang maging maaga upang matapos niya lahat ng trabahong naka tambak sa opesina niya. Nakalahati na niya ang mga dapat permahan at Dalawang oras pa lamang siya doon ay naisipan naman niyang mag tungo sa boutique nang pinsan. Alam niyang hindi pa makaka pasok ang pinsan dahil kakapanganak pa lamang nito. Kaya naman siya muna ang titingin sa business neto. Habang abala niyang binabasa lahat ng orders sa record book ay naagaw ang pansin niya sa pamilyar na boses na nag salita.
“Hi Good morning beautiful” ani nang pamilyar na boses kaya naman napa lingon dito ang dalaga at naibaba niya ang hawak na binabasa.
“Tide? Ikaw ulit…hmm morning too, mag papasukat kaba o may order kana ba dito?” ani nang dalaga. Tsaka naningkit ang kaniyang mga Mata dahil napapaisip na lamang siya. Hindi niya alam kung talagang nag kakataon lamang bang kung nasaan siya ay naroon rin ang lalake.
“ha? Ahh, titingin muna ako sa bagong design na bags. Gusto kong bilhan ang kapatid ko. Mahilig kasi iyon sa bag” sagot nang binata.
“hmm talaga ba? Hmm sige…Downy paki asekaso naman si Mr Tide. Ipakita mo sa kaniya iyung mga bagong branded design bags na kararating lamang” ani ni Jessie sa sales lady
“opo Ma'am…Sir dito po tayo” sagot nang babae at ito na ang umasekaso sa binata. Kaya naman ipinag patuloy ni Jessie ang pag babasa.
Wala pang tatlong minuto ay nasa harapan na naman niya ang binata “naka pili na ako..” ani nang binata at ipinatong sa harapan na glass table ang napiling bag.
Matapos mabayaran iyon nang binata at ilagay iyon sa kotse ay akala ni Jessie ay wala nang makaka abala sa kaniya., lihim na siyang naiinis sa binata dahil kahit meron namang assistant at sales lady na umaasekaso dito ay siya parin ang kinakausap nito. Kaya hindi siya maka pag focus sa kaniyang ginagawa. Mag uumpisa nang e total lahat ni Jessie lahat ng nabenta sa loob ng tatlong araw.
Subalit wala pang dalawang minuto ay muli na naman bumalik ang binata sa kaniyang harapan. Kaya naman napa tiim bagang si Jessie. At mukhang hindi na niya matatapos ang kaniyang ginagawa.
“Oh Mr Tide, bakit ka bumalik? Gusto mo bang bumili ulit Or may naka limutan kaba?” seryosong saad ni Jessie at pinipigilan lamang niya ang kaniyang sarili na hindi mapag sungitan ang binata.
“ammm, oo eh naiwan ko ata saiyo” sagot nang binata na ikina kunot nuo ni Jessie
“ang ano?” sagot ng dalaga
“ang puso ko…flowers for you Jessie” sagot ni Tide at may nilabas itong yellow tulips mula sa likuran nito.. Napa kunot-nuo naman lalo si Jessie dahil hindi niya alam kung saan galing ang bulaklak na hawak ng binata. Gayung nakita niya kanina ay wala itong dalang bulaklak.
‘amm, baka naman hindi ko lang napansin sa pag balik niya ulit.. Pero bakit ako binibigyan ng lalakeng ito nang bulaklak?' Saad nang isip ng dalaga.
“Haha corny mo.. Bakit may pa flowers kapa? Anong meron?” ani ni Jessie at napa taas ng kaliwang kilay. Hindi parin niya kinukuha ang bulaklak kaya naman naka ramdam nang hiya at pangangalay na ang binata lalo na't naka lahad na niya ang hawak na bulaklak sa dalaga.
“ammm wala lang, gusto lang kitang bigyan nang flower. Please tanggapin mona, nangangalay na ako eh” sagot ni Tide tsaka pilit na ngumiti.
“asuss, pasalamat ka favorite flower ko'to, wait pano mo ngaba nalaman na yellow tulips ang favorite flower ko?…a-ha sinasabi kona ngaba eh stalker kita no?” ani ni Jessie at pinaningkitan niya nang mata ang binata.
Napa nguso naman at napapailing na lamang ng ulo si Tide “hindi ah, siguro na tyempuhan kulang, timing ang napili kong flower. Hindi ko alam na favorite mo pala iyan. Mabuti nalang pala iyan ang napili ko” sagot ni tide.
Pero ang totoo niyan ay talagang inalam talaga ni Tide lahat ng gusto nang dalaga. Lahat ng mga hilig nito ay alam na lahat ni Tide.
“talaga lang ha.. Sigurado kang hindi kita stalker?” paninigurado ni Jessie
“ ofcourse not.. At I think hindi kapa nakaka pag almusal. Mag tatanghali na Ms Beautiful.. Baka naman sabayan mona ako kumain. Hindi rin ako naka pag almusal eh” saad ni Tide.
“hindi kalang pala stalker, mang huhula kana rin.” napapa ngising saad ni Jessie at napa tingin siya sa orasan. Tama ang binata mag tatanghali na pala at hindi niya namamalayan ang oras dahil sa pag tatrabaho niya.
“ohhf, pas Eleven na pala..hmm sure, may alam kabang kainan malapit dito?” saad ni Jessie
“oo naman syempre meron..” sagot ni Tide.
“by the thank you sa flowers” ani ni Jessie nang maka upo na siya sa loob ng kotse ng binata.
“now I know na favorite mo pala ang tulips, ngayon palang masanay kanang palagi mong makikita ang mukhang 'to, dahil palagi kitang bibigyan ng flowers” ani nang binata habang ito ay nag mamaneho.
“tsss, for what? Bakit mo naman iyon gagawin? Deretsuhin monga ako Mr Tide... Ano bang pakay mo saakin?”
“pakay? Nothing, gusto kulang talagang maki pag friend saiyo. Masama ba iyon?” ani nang lalake at saglit na nilingon ang katabi, dahil siya ay nag mamaneho.
“friend lang ha? Dahil uunahan na kita…kung balak mo akong ligawan. Ngayon palang sinasabi ko saiyo., huwag ako at iba nalang” prangkang saad ni Jessie. Kaya naman biglang na preno ni Tide ang sasakyan na ikina gulat ng dalaga at kamuntikan na itong mapa subsob.
“wala panga akong ginagawa basted na kaagad, puwede ko bang malaman kung bakit?” ani nang binata.
“so balak mo ngang ligawan ako... Tss, ayaw mo pang deretsuhin eh. May Pa friend friend ka pang nalalaman. So tinatanong mo kung bakit? Simple lang…hindi ako nag papaligaw at ayaw kung pumasok sa mga ganiyan” sagot ni Jessie
“Baket nga?” pag pupumilit nang binata. Kaya naman napa hugot ng malalim na pag hinga ang dalaga.
“aaarg! Kulit mo.. Eh sa ayaw konga, paulit-ulit” naiinis na sagot ni Jessie.
“okay okay fine... Tsss, sungit pakipot pa” ani ng binata at hininaan nito ang huling sinabi. tsaka muling pinag patuloy ang pag mamaneho.
“may sinasabi ka?”
“ha? May sinabi ba ako?” sagot ni Tide
“narinig Kong may sinabi ka eh.”
“wala—oh nandito na tayo, Camarine Cuisine..” sagot ni Tide at iniba na lamang ang usapan..
Nang maka rating sa malapit rin na kainan ay muli na naman nag taka si Jessie dahil lahat ng inorder ng binata ay mga paburito niya lahat. Hindi niya alam kung sinasad'ya lang ba ng binata o nag kataon lang na pareho sila ng hilig na pagkain.
“ang dami naman neto” ani ni Jessie nang mapansing dalawang lamesa na at napuno nang pagkain.
“hindi ko kasi alam kung ano ang gusto mo. Kaya inorder kona lahat ng satingin Kong magugustuhan mo. Dahil mga paburito ko ang mga iyan eh. Tsaka total twelve na nang tanghali kaya breakfast and lunch narin natin to.” sagot ni Tide. Pero ang totoo niyan ay hindi siya kumakain fish or kahit na anong lamang dagat. Kaya kahit napaka rami ng inorder niya ay sa beefsteak at chicken lamang siya.
Nang matapos kumain ay hinatid narin nang binata ang dalaga sa Jency Boutique. Pagka tapos ay dumiretso siya sa kaibigan.
“Pare, tanghalinh tapat ah. Napa dalaw ka?” saad sa kaniya ni Ariel
“na miss kulang iyang mukha mo.. Alak nga pare”sagot niya
“gagi huy! Tanghaling tapat mag lalasing ka…anong problema mo..” saad nang kaibigan.
“hatiran mo muna ako nang akal tsaka ako mag sasabi sayo. Sh*t na buhay 'to!” sagot niya at napapa hilamos na lamang ng sariling palad.
“oh heto na ang alak mo.. So tell me... Anong problema at napa sugod ka dito?” saad sa kaniya ni Ariel.
'Tsss, palibhasa walang nang problema ang mokong na ito. Well thanks to Faith dahil nabago niya ang kaibigan Kong 'to' ani nang isip ni Tide.
“ano na Tide.. Nakaka pipi narin ba ang alak? Haayst kung hindi ka pa rin mag sasalita. Babalik na ako sa loob” saad nang kaibigan dahil nasa gazebo area sila. Pero ginawang laklakang area nang kaibigan.
“Pare kasi.. Palagay ko may sakit ako?” pag uumpisa ni Tide. Kaya naman halatang nagulat ang kaibigan at nanlaki ang mga Mata nito
“ha? Ano pare…Malala ba? Cancer,leukemia, tumor…ano? Mamatay kana ba? Mag oorder naba ako nang kabaong.. Ano pare—
“assh*le! Ang oa mo... Hindi, hindi ang mga iyan. Wala akong sakit na mga ganiyan.” saad ni Tide matapos niyang batuin ng mansanas ang kaibigan.
“so ano nga!? Nilalagnat kaba, sipon…ubo.. Or masakit ba ang tiyan mo?” sagot ni Ariel..
“aaarg! Mas lalong hindi g*go!” naiinis nang sabi ni Tide.
“eh ano nga?! Natat*e kaba!”
“g*go ang dumi mo pere.. Mas lalong hindi rin” saad ni Tide.
“tngna! Eh ano nga” naiinis nang sabi ni Ariel.
“ma-may deperensya ata ako sa alaga ko. Hindi ako tinitigasan pare, hindi siya nagigising kahit anong gawin ko. Sinubukan konang lahat para tigasan lang.. Kaso wala eh” ani ni Tide. Napa maang naman si Ariel at ilang segundong natahimik pagka tapos ay bumung halit ito nang tawa..
“Hahahahaha seryoso Pare? Nako…malaking problema nga iyan.. Sakit nga iyan, ano nag pa check-up kana ba?”
“g*go pinag tatawanan mo naman ako pare eh” napipikong saad ni Tide
“hahaha pufff! Okay okay, sorry…so pano na iyan?” ani ni Ariel at pigil na pigil parin nito ang pag tawa.
“ewan ko, nahihiya naman akong mag pa check-up at tsaka ito pa.. Tinitigasan naman ako pare kapag kaharap at nahahawakan ko iyung babaeng bagong kakilala ko. Sh*t pero kapag ibang babae ang kaharap ko. Kahit gaano pa ka sexy at kaganda, kakinis. Kahit nga naka hubad pa sa harapan ko pare, hindi ako nabubuhayan.. Sa isang babae lang siya nabubuhay” mahabang saad ni Ariel.
“nako! Mukhang eto nanga ang matagal na naming hinihintay para saiyo pare. Mukhang na iin-love kana ah at mukhang siya na ang babae na para sa iyo. Kung sino man ang babae na iyan. Thanks to her” sagot ni Ariel at napa pitik pa ito.
//Continue
- Writer
