Hayatların pamuk ipliğine bağlı olduğunu biri öldüğünde veya ciddi bir hastalık geçirdiğinde anlar diğerleri. Sonra gelecek planları, kötülükler, türlü huylar ve işler devam eder onlar için çünkü insan oğlu alışır.
Asya gözlerini açtığında ilk nerede olduğunu başına ne geldiğini hatırlamadı ve anlamadı. Yorgunca kısık bir sesle “Ben neredeyim? Bana ne oldu?” dediğinde doktor oldukça hassas bir şekilde “Asya Hanım bir kaza geçirdiniz. Şu an hastanedesiniz” diyerek kızı gözlemledi. Kaşlarını az biraz çatan kız sonrasında irislerine dolan korkuyla “Hatırlıyorum. Kaza çok büyüktü. Kocaman bir ışık huzmesi üzerimize geldi. Sonra acı hissettim. Çok fazla hem de.” Dedi.
Doktor sakin olması gerektiğini anlatırken gözleri odada bulunan ailesine takıldı. Abisi, başı önünde ona bakamıyordu. Asya
