ตอนที่ 45: เกือบจูบ
หลังเสียงฟ้าร้องดังสนั่น
บรรยากาศภายในกระท่อมก็เปลี่ยนไป
...
ความเงียบเข้าปกคลุม
...
แต่ไม่ใช่ความเงียบแบบเดิม
...
เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยความรู้สึก
ที่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา
...
ดาหวันก้มหน้ามองมือของตัวเอง
...
หัวใจยังเต้นแรงไม่หยุด
...
ส่วนคีตะก็หันไปมองสายฝนด้านนอก
...
ทั้งที่รู้ดี
ว่าไม่ได้สนใจฝนเลยแม้แต่น้อย
...
เพราะในหัวของเขา
มีแต่ภาพดวงตาของเธอเมื่อครู่
...
ดวงตาที่มองเขา
โดยไม่หลบหนี
...
และทำให้เขาเกือบทำบางอย่าง
ที่ไม่ควรทำ
...
หรือบางที
อาจเป็นสิ่งที่เขาอยากทำมานานแล้ว
...
ครืนนน...
...
เสียงฟ้าร้องดังอีกครั้ง
...
ดาหวันสะดุ้งเล็กน้อย
...
จนคีตะหันกลับมามอง
...
"ยังกลัวอยู่?"
...
เธอเม้มริมฝีปาก
ก่อนพยักหน้า
...
"นิดหน่อย"
...
"นิดหน่อยของคุณ"
...
"คือมาก"
...
ดาหวันหัวเราะ
...
"คุณจำได้ด้วย"
...
"จำไ
