หลังเสียงแก้วไวน์แตกดังขึ้นกลางงาน
เสียงดนตรีที่กำลังบรรเลงอยู่ยังไม่ทันหยุด
แต่ผู้คนเกือบทั้งลานกลับหันมามองต้นเสียงพร้อมกัน
...
แก้วไวน์ทรงสูงแตกกระจายอยู่บนพื้นหิน
เศษแก้วสะท้อนแสงไฟสีทองระยิบระยับ
ไวน์สีแดงเข้มค่อย ๆ ไหลเป็นทาง
ราวกับหยดเลือดที่แต้มอยู่บนพื้น
...
พิชญายืนนิ่งอยู่กลางวงล้อม
มือที่เคยถือแก้วอยู่เมื่อครู่
กำแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว
...
รอยยิ้มอ่อนหวานที่เธอใช้มาตลอดทั้งคืน
หายไปจากใบหน้าโดยสิ้นเชิง
...
แทนที่ด้วยแววตาเย็นชา
และความโกรธที่ยากจะปกปิด
...
"คุณพิชญา!"
เจ้าหน้าที่จัดงานรีบวิ่งเข้ามา
"บาดเจ็บหรือเปล่าครับ"
...
หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย
เหมือนเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังถูกทุกคนมอง
...
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
ก่อนยกยิ้มอย่างมืออาชีพ
...
"ไม่เป็นไรค่ะ"
"ขอโทษนะคะ"
"เผลอทำแก้วหลุดมือ"
...
น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล
จนคนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่
แทบไม่รู้เ
