"หวา" เสียงทุ้มอ่อนดังขึ้นเป็นครั้งที่สามเมื่อยังไม่ได้รับความสนใจจากคนที่เขาเอ่ยเรียกหลังจากเด็กน้อยเข้าสู่ห้วงนิทรา เพลงเริ่มออกอาการคอพับคออ่อนเมื่ออาบน้ำกันสามคนพ่อแม่ลูกไปได้สักพัก พอขึ้นจากน้ำก็แทบจะหลับไปในทันที
"คะ" ยี่หวาขานรับขณะกำลังง่วนกับการจัดของที่ซื้อมา
"หวาสนใจเฮียหน่อย" ภีมมองคนที่หยิบของชิ้นนั้นชิ้นนี้ขึ้นมาเชยชมด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ตอนแรกยังงอนเขาอยู่เลยที่ใช้เงินกับของพวกนี้ไปอย่างมากมาย
"เฮียจะพูดอะไรก็พูดมาสิคะ หวาฟังอยู่" ยี่หวาตอบพลางแยกของที่ต้องนำไปซักก่อน กับของที่สามารถเก็บขึ้นชั้นได้เลย
"หวา"
"อะไรของเฮีย เดี๋ยวเพลงก็ตื่นจนได้ เรียกอยู่นั่น"
"เฮียค้าง"
"ค้าง? ค้างอะไรคะ"
"อารมณ์เฮียไงที่ค้าง เรามาต่อกันนะ"
"เฮียไปนอนนะ แล้วก็หยุดคิด แค่นี้เองง่ายๆ แล้วก็ไม่ต้องเรียกหวาแล้วนะ หวาจะจัดของ ไปนอนค่ะ"
"หวาอย่าใจร้ายกับเฮีย"
"เฮียนอนไปเลย อย่ากวน หวาจะจัด
