แสงสว่างจากอรุณยามเช้าต้องเปลือกตาใสให้ลืมตาขึ้นอย่างเหนื่อยล้า ยี่หวารู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว รอยยิ้มในดวงตาใสกระจ่างชัดถึงความสุขสม เห็นตัวเองนอนซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอบอุ่นของภีม รับรู้ถึงความรู้สึกอบอุ่นที่ถ่ายทอดผ่านอ้อมกอดและริมฝีปากอุ่นที่แตะอยู่ที่หน้าผากของตน
สิ่งที่ผู้ชายคนนี้แสดงออกกับเธอและเพลง ล้วนมาช่วยเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ความอ้างว้าง ความรัก ความอบอุ่น ความมั่นคงทางจิตใจ บัดนี้มันเอ่อล้นหัวใจ เขาทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจ เชื่อใจ และมั่นใจว่าภีมพร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ยี่หวาขยับตัวมองใบหน้าหล่อเหลา ก้มลงจูบริมฝีปากหยักได้รูปแผ่วเบา ทำให้ภีมรู้สึกตัวลืมตาตื่น
"จะลักหลับเฮียเหรอ หืม?" มือหนาคว้ามือเล็กขึ้นมาแนบแก้ม คลอเคลียราวกับลูกแมวเชื่องๆ ทำเอากายบางขนลุกเกรียว
"หวาเปล่านะ" ยี่หวาชักมือกลับ แต่ภีมหายอมไม่ เขาดันร่างบางนอนลงกับเตียงกดทับด้วยแผงอกกว้าง ตรึงสองแขนด้วยมือ
