"เรียบจบว่ายาก หางานทำยากยิ่งกว่า ยากยิ่งกว่าหาผัวซะอีก" มิกิเดินบ่นกระปอดกระแปดขณะเดินมาตามทางของโครงการหมู่บ้านจัดสรรไปยังป้ายรถประจำทางหน้าหมู่บ้านเพื่อไปสมัครงาน
"ทำพูดเข้า แต่จะหาผัวดีๆ ก็ไม่ง่ายไหม ดูอย่างที่เจอมาสิ"
"อย่าไปพูดถึงคนพรรค์นั้นเลย ดีเสียอีกที่ได้เห็นธาตุแท้ก่อน"
"ได้เห็นธาตุแท้ แต่บางอย่างมันก็ไม่สามารถกลับคืนมาได้" เมื่อนึกถึงสิ่งที่เสียไปให้กับผู้ชายเลวๆ วีก็มีสีหน้าเศร้าสลดลงทันที ความรู้สึกที่ต้องสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงไปกลายเป็นปมในใจของเธอไปเสียแล้ว
"นี่มันสมัยไหนแล้ววี ไม่มีใครเขามาสนใจแล้วว่าจะซิงไม่ซิง ผู้หญิงผู้ชายเท่าเทียมกัน เลิกคิดมากเรื่องนี้ได้แล้ว แล้วก็ลืมไอผู้ชายเฮงซวยไปได้แล้วด้วย ชีวิตเราต้องเดินไปข้างหน้าเท่านั้น"
"นี่ก็เดินอยู่ เดินจนขาจะหลุดแล้ว เดินหางานเนี่ย จบมาสามเดือนยังหางานไม่ได้ มีแต่ให้ยื่นใบสมัครไว้ บอกจะติดต่อกลับมา
