"คิดถึงหวาที่สุด" สายน้ำเย็นฉ่ำถูกเปิด มือใหญ่ของร่างสูงลูบไล้ไปทั่วกายบางด้วยความโหยหา ก่อนจะไต่ระดับลงด้านล่างแล้วล้วงลึกส่วนที่โหยหาเป็นอย่างยิ่ง นิ้วเรียวกรีดพาดผ่านหยอกเย้ากลีบกุหลาบที่ยังเต่งตึง ตั้งแต่ยี่หวาตั้งครรภ์ได้สิบสองสัปดาห์ เขากับเธอก็ไม่ได้ลึกซึ้งกันอีกเลยจวบจนกระทั้งวันนี้
"หวาก็คิดถึงเฮีย" ยี่หวาโอบกอดกายแกร่งด้วยความรู้สึกโหยหาสัมผัสไม่ต่างกัน ร่างกายแข็งแรงกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามถึงจะไม่แน่นหนัดเหมือนแต่ก่อน ด้วยต้องช่วยเธอเลี้ยงลูกน้อยทั้งสี่ ทำให้ไม่ได้ออกกำลัง แต่กล้ามเนื้อก็ยังคงเป็นลอนสวยมันถูกกายบางเบียดแนบแน่นจนสายน้ำแทบลอดผ่านไม่ได้
"เฮียรักหวา เราแต่งงานนะ" ภีมชักมือออกจากส่วนอ่อนไหว แล้วดันร่างบางจนแผ่นหลังชนกับผนังห้องน้ำ เขากระซิบมองแก้มแดงระเรื่อของเธออย่างหลงใหล
"มาขอแต่งงานตอนนี้เนี่ยนะคะ"
"ตอนนี้เนี่ยแหละ ตอนที่เฮียจะทำรักหวา วันเกิดครบหนึ่งขวบของ
