"พี่ภูขึ้นไปอาบน้ำก่อนเลยค่ะ เอรินอยู่เล่นกับเจ้านกฮูกทั้งหลายก่อน ใช่ไหมคะ ดิน น้ำ ลม ไฟ เป็นนกฮูกใช่ไหมคะ" เอรินบอกคนเป็นสามี ก่อนจะทำเสียงเล็กเสียงน้อยหยอกเย้ากับหลานชายทั้งสี่ที่ยังคงตาใสแป๋ว ส่งเสียงอ้อแอ้ชวนคุย ส่งยิ้มราวกับจะให้เล่นด้วย ไม่มีทีท่าว่าจะยอมหลับยอมนอนกันสักคน
"ปู่ไปอาบน้ำก่อนนะครับแล้วจะลงมาฟังคนขี้โม้ต่อ"
"พี่ภูว่าหลาน พวกผมไม่ได้ขี้โม้นะครับ แค่คุยเก่งเองเนอะ"
"คุยเก่งเหมือนคุณย่าเลย" จมูกโด่งคลอเคลียแก้มนวลหยอกเอินคนเป็นภรรยา ทำเอาลูกสะใภ้ยิ้มขวยเขิน การแสดงความรักของพ่อแม่สามีทำให้เข้าใจลึกซึ้งกับประโยคที่ว่า รักเราไม่เก่าเลย
"พี่ภู ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ ดูเพลง แคลร์ เคท คริสต์ ด้วยนะคะ เดี๋ยวจะนอนหัวหางไปคนละทิศละทางอีก" เอรินย่นคอหนี ฝากฝังให้ดูหลานๆ วัยแสบซนทั้งสี่ที่ชอบนอนหัวไปทาง ขาไปทาง บ้างก็ลงมานอนกอดก่ายกันทั้งคนทั้งสุนัขที่เบาะนุ่ม
"ครับคุณย่าคนสวย" ก่อ
