"มิกิ!!" ช้างตะเบ็งเสียงเกรี้ยวกราด มิกิก็อยู่ในอารมณ์ฉุนเฉียวหมดความอดทนกับคนไร้หัวใจ ยอมพลีกายให้ขนาดนี้ยังจะใจแข็ง อยากจะเอามีดกรีดดูเสียจริงว่ายังมีเลือดเนื้ออยู่หรือเปล่า
"ไม่ต้องมาเรียก" เสียงหวานตวาดแหวด้วยความขุ่นเคือง
"เธอจะออกไปทั้งแบบนี้ไม่ได้" ช้างคว้าเสื้อตัวสวยกับบราเซียของมิกิขึ้นมากำถือไว้
"ได้ ตัวมิกิ มิกิจะทำอะไรก็ได้" มือเล็กคว้าหมับที่จับประตูแล้วเปิดออก
"ทำไมดื้อแบบนี้วะ มิกิ!!" ช้างตามไปคว้าตัวคนดื้อรั้นที่กำลังจะเปิดประตูออกไปในสภาพเปลือยท่อนบน สองเต้าอวบอิ่มยังอวดโฉมท้าสายตาอยู่อย่างนั้น ก่อนจะใช้เท้าข้างหนึ่งถีบปิดประตูด้วยความรวดเร็ว แล้วกดล็อกทั้งที่ร่างเล็กในวงแขนก็พยายามดิ้นหนี แต่ก็ไม่สามารถหลุดไปจากวงแขนใหญ่นี้ได้
"อย่ามาจับนะ ปล่อยมิกิ"
"ถ้าอยากออกไปก็ใส่เสื้อก่อน"
"ไม่ใส่" มิกิมองเสื้อกับบราเซียในมือใหญ่ คว้ามาได้ก็เขวี้ยงทิ้งไปทั้งหมดอย่างไม่ไยดี
