"ดูๆ หนมถ้วย หน้ามึนจริง" ยี่หวามองเจ้าถิ่นตัวจิ๋วจอมป่วนที่ขึ้นไปนอนบนตัวเจ้ายักษ์ใหญ่แสนหน่อมแน้มหน้าตาเฉย ก่อนจะถูกขาใหญ่พาดบนตัวเล็กๆ ของมันราวกับกอดไว้ เบาะนอนของเจ้าหนมถ้วยถูกเปลี่ยนให้มีขนาดใหญ่เท่ากับของเจ้าจัสตินแล้ว แต่มันกลับขึ้นไปนอนเบาะเดียวกันเสียอย่างนั้น
"ฝนตกคงกลัวฟ้าร้อง" ภีมว่าไปตามสภาพอากาศในเวลานี้ เสียงฝนเม็ดใหญ่เทกระหน่ำลงมาไม่หยุดหย่อน เสียงฟ้าร้องดังเปรี้ยงที่แลบแปลบปลาบ
"หนมถ้วยรักจัสตินแล้ว เป็นพี่น้องกันต้องรักกันรู้ไหม" เพลงนั่งยองๆ ยื่นมือเล็กไปลูบหัวของเจ้าหนมถ้วยกับเจ้าจัสติน
"แล้วเพลงไม่อยากมีน้องให้รักบ้างเหรอครับ"
"เพลงบอกพ่อภีมไปแล้วไงคะว่าไม่เอาน้อง จะเป็นลูกสาวคนเดียว ชอบถาม ถามบ่อย ถามเยอะ เพลงไปนอนดีกว่า" เด็กน้อยทำหน้ามุ่ยจนคิ้วชนกันถึงขั้นผูกโบได้เลย ไม่สบอารมณ์ในคำถามของคนเป็นพ่อ เดินกระทืบเท้าปึงปังไปที่เตียงนอน
"เป็นเรื่องเป็นราว" ยี่หวาส่
