Kabanata 7: Ang Hindi Inaasahang Ugnayan
Habang patuloy na lumalalim ang relasyon nina Mia at Alex, nagsimula silang mag-explore ng mga bagong karanasan. Nagsimula silang maglakad sa parke, mag-bike sa baywalk, at mag-date sa mga restaurant. Ang bawat sandali na magkasama ay nagdudulot ng kagalakan sa kanilang mga puso.
Isang araw, habang naglalakad sila sa isang art gallery, nakita nila ang isang exhibit ng mga abstract paintings. Nagsimula silang mag-usap tungkol sa mga painting at sa mga mensahe na gusto nilang iparating ng mga artista.
"Alam mo ba, Mia, lagi kong naisip na ang sining ay isang paraan ng pagpapahayag ng ating mga nararamdaman," sabi ni Alex, na nakatingin sa isang painting na naglalarawan ng isang magulong kalangitan.
"Oo, tama ka. Ang sining ay isang paraan ng pag-uusap na hindi nangangailangan ng mga salita," sagot ni Mia, na nakatitig sa isang painting na nagpapakita ng dalawang taong magkahawak-kamay.
Sa gitna ng kanilang pag-uusap, biglang napansin ni Mia na ang painting na nakikita nila ay naglalarawan ng kanilang relasyon. Ang magulong kalangitan ay kumakatawan sa mga hamon na kanilang kinakaharap, habang ang dalawang taong magkahawak-kamay ay kumakatawan sa kanilang pagmamahalan.
"Alam mo ba, Alex, parang ito ang ating relasyon," sabi ni Mia, na nakatingin sa painting.
"Talaga?" tanong ni Alex, na nagtataka.
"Oo. Ang magulong kalangitan ay kumakatawan sa mga pagsubok na ating kinakaharap, habang ang dalawang taong magkahawak-kamay ay kumakatawan sa ating pagmamahalan," paliwanag ni Mia.
Sa sandaling iyon, napagtanto ni Alex na ang kanilang relasyon ay may isang kakaibang ugnayan. Ang kanilang pagmamahalan ay nagdudulot ng isang pakiramdam ng pag-asa at pag-ibig na tila hindi matitinag.
"Mia, alam kong mahirap ang ating sitwasyon. Pero nararamdaman ko na may espesyal sa ating dalawa. Parang tayo ay nakalaan para sa isa't isa," sabi ni Alex, na may pagmamahal sa kanyang mga mata.