เมื่อพี่ชายข้างบ้านฉัน เปลี่ยนไป

ชั้นล่างที่ว่างเปล่า

เมื่อ คมเพชร เดินลงมาถึงชั้นล่าง สายตาก็กวาดไปทั่วบริเวณ แต่กลับไม่มีสาวน้อยหน้าตาสะสวยนั่งอยู่แล้ว เขาจึงเดินไปยังโต๊ะกับข้าวที่ มีพี่สาว พี่เขย และหลานๆนั่งอยู่

พลอยไพลิน : ลงมาได้แล้วหรอ??

คมเพชร : มีไรกินบ้างครับ

พลอยไพลิน : เยอะแยะจ่ะ

สายตาของคมเพชรยังกวาดมองดูตามโซฟาและประตูทางออก เพื่อให้แหน่ใจว่า สาวน้อยคนนั้นไปแล้วจริงๆหรือเปล่า

มองหาอะไรอยู่ ??? กินข้าวสิ พลอยไพลินเอ่ยถาม

เปล่าคร๊าบบบ คมเพชรตอบพร้อมเลื่อนเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้าม พลอยไพลินออกแล้วนั่งลง

ทุกคนนั่งทานข้าวร่วมวงกันอย่างมีความสุข เสียงหัวเราะ พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน บรรยายกาศแบบนี้ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน ทำให้พลอยไพลิน รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เธอและน้องชายไม่ได้นั่งทานข้าวด้วยกันแบบนี้นานมากแล้ว

หลังจากทานเสร็จ ทุกคนก็ขึ้นบ้าน “เอส” พาเด็กๆไปอาบน้ำ เตรียมตัวเข้านอน ส่วน “พลอย” ก็กำลังเก็บล้างทำความสะอาดจานชามที่พึ่งทางข้าวเสร็จกัน

“คมเพชร” เขารีบตรงดิ่งขึ้นไปที่ห้อง แล้วรีบหยิบรีโมทกดเพื่อเปิดผ้าม่านบริเวณกระจกฝั่งด้านซ้ายของห้องออก เพื่อให้เห็นภาพข้างนอกอย่างชัดเจน ภาพเบื้องหน้าที่เห็น คือบริเวณรอบข้าง ที่มองลงจากมุมสูง จะเห็นบ้านหลังเล็ก ที่ส่วนของบ้านฝั่งซ้าย ยังมีแสงไฟสว่างอยู่ แล้วมีผู้หญิงคนนึงที่กำลังนั่งจดจ่ออยู่หน้าจอคอมบนโต๊ะทำงาน ตรงกับหน้าต่างของห้องๆนั้น กำลังตั้งใจทำอะไรบางอย่างอยู่ เขานั่งยิ้มออกมาอย่างพอใจและสบายใจ เมื่อมองลงไปที่ภาพเบื้องล่าง

พร้อมทั้งบ่นพรืมพรำกับตัวเองว่า

เจอตัวแล้ว!! สายตาที่จ้องมองลงไปเบื้องล่าง ทำให้คนที่อย่างข้างล่าง เหมือนรู้ตัวว่ามีคนแอบมองอยู่ เธอหันหน้ามองหาซ้ายขวา และมองขึ้นมายังด้านบน พร้อมทำหน้ามึนงง เพราะมองไม่เห็นอะไรเลย ทำให้เธอปิดม่านไป และปิดไฟ เพื่อเตรียมตัวเข้านอน

ทำให้คนด้านบนถอนหายใจยาว พร้อมทำหน้าเหมือนเสียดาย ที่คนที่อยู่ข้างล่าง รีบปิดม่าน ปิดไฟหนีไปเสียห่อน เขากดรีโมทเพื่อปิดม่านของตัวเองเช่นกัน แล้วกลับมาตั้งใจทำงานต่อ พร้อม บ่นกลับตัวเองว่า

แค่นี้ก็มีกำลังใจทำงานต่อแล้ว ??? พร้อมกับยิ้มออกมาแบบชื่นใจกับอะไรบางอย่าง

สักพักใหญ่ “คมเพชร” ที่เดิมทีก็เหนื่อยและเมื่อยล้า กับการสังสรรค์ ที่ลากยาวมา 2-3 วัน กับกลุ่มเพื่อน ก็ทนไม่ไหว เขาจึงเปิดหน้าจอคอมที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะเดินตรงไปที่เตียงนอนแล้วทิ้งตัวลงนอน

แต่ก่อนจะหลับเขายังไม่ลืมที่จะตั้งนาฬิกาปลุก หกโมงเช้า เพื่อที่จะลุกขึ้นไปวิ่งออกกำลังกาย ซึ่งเป็นกิจวัตรของเขาแทบทุกเช้าอยู่แล้วถ้าเขาไม่ เมาแฮ้ง หรืออาการหนักจนลุกไม่ขึ้นจริงๆ