Hindi alam ni Seb kung ano ang pumasok sa kanya dahilan upang yakapin niya nang mahigpit ang dalaga. Niyakap niya ito na tila ba takot na takot siyang mawala ito.
Lumunok siya dahil nararamdamn niyang nananakit ang kanyang lalamunan dahil sa pinipigil na emosyon saka pabulong na nagsabi, "Hindi ko alam kung ano ba talaga ang nararamdaman ko para sa'yo. Pero isa lang ang alam ko, iyon ay ang takot kong mawala ka sa buhay ko. Kapag nasa tabi kita, masaya na ako. Alam ko, hindi ako karapatdapat sa pagmamahal mo pero nakikiusap ako na sana mahintay mo ako. Sana hindi ka magsawa. Dahil sakali mang tumibok ulit ang puso ko, gusto kong sa'yo ko ibigay 'to. Panahon lang ang hihingin ko sa'yo, honey bun. Panahon lang."
Doon tuluyang napaiyak ang dalaga. Ramdam niya ang pinagdadaanan ni Seb, and
