---------
***Bianca’s POV***
-
Nagpaalam muna ako para pumunta sa restroom. Hindi naman talaga dahil kailangan ko—kung tutuusin, wala naman akong nararamdamang urge. Pero may text si Graham sa akin kanina. We need to talk, sabi niya. May mahalaga raw siyang sasabihin. Kahit sa phone lang daw.
Kaya heto ako ngayon, nakasandal sa malamig na marble countertop ng napakaluwag at napaka-eleganteng restroom ng mansyon. Kahit CR lang… parang hotel suite na. Gold fixtures, scented candles, at malambot na ilaw na halos nakakarelax.
But I am not calmed. Magulo ang isip ko.
Agad kong dinial ang number ni Graham.
Isang ring pa lang, sinagot na niya.
“Graham?” agad kong sabi. “Is there a problem? Bakit parang ang mysterious mo ngayon? Magkasama lang naman tayo sa iisang bahay. Pwede mo naman ako
