--------
***Bianca’s POV***
-
Imbes na gumaan ang pakiramdam ko sa sinabi niya… mas lalo lang akong nainis.
Parang lalo lang naging malinaw sa akin na sarili lang talaga niya ang iniisip niya. Na tanging damdamin lang niya ang mahalaga sa kanya.
Kaya—hindi ko na napigilan ang sarili ko. Kung kailangan kong isubo sa kanya para maintindihan niya, isusubo ko.
“You really don’t understand my feelings, Hamlet,” sabi ko, ramdam ko ang init sa boses ko. “Sarili mo lang talaga ang iniisip mo.”
Huminga ako nang malalim pero parang kulang pa rin ang hangin sa loob ko. Parang may nakadagan sa dibdib ko.
“Hindi mo ba talaga maintindihan na hindi na pwedeng maging tayo ulit?” sunod kong sabi, mas mariin na ngayon. “Hindi dahil galit ako sa’yo… kundi dahil masaya na ako sa kung anong meron ako n
