-------
***Bianca’s POV***
-
Diyos ko po, ang sakit pa rin ng katawan ko. I groaned the moment I opened my eyes, parang may dumaan na truck sa bawat muscle ko. Hindi ko maintindihan kung bakit hindi pa rin nawawala ang pananakit, lalo na doon sa bahaging iyon. At alam ko naman na dahil ito sa ginawa naming dalawa ni Hamlet kahapon. Maingat kong hinaplos ang sentido ko habang nakatitig sa kisame.
Naalala ko. Pagkatapos kong masigurong tulog na si Hamlet kahapon, iniwan ko siya. Pero siniguro ko muna na walang maiiwan bakas sa ginawa naming dalawa. Siniguro kong, parang panaginip lang sa kanya ang lahat. Isang delusyon na gawa ng pagod at pananabik niya sa isang taong mahal niya. Paglabas ko naman sa opisina niya, siniguro kong walang tao, kaya safe ang sekreto ko.
I was completely exh
