Wendy (R-18)

Chapter 11

Batid ni Freddy ang kalituhan ng dalagita, ngunit alam niyang tumawid na ang diwa nito tungo sa nakawalang kalibugan

at alam niyang kahit anong tanggi na gawin ng utak nito,bibigay din ang pamangkin sa oras na matamaan niya ang kiliti nito sa katawan,

na ngayon ay alam na niya kung saan-saan.

At hindi niya hahayaang mangibabaw ang katinuan ng pag-iisip ng dalagita.

Bago makauwi ang mga kasama nila dito sa compound ay titiyakin niyang ganap na magiging sunud-sunuran si Wendy sa lahat ng gustuhin niya.

"Sige, magbihis ka na Wen," sabi niya sa dalagita.

"0-opo uncle," sagot ni Wendy Nagpunas siya ng katawan, pagkatapos ay kinuha ang panty at sinuot iyon.

Pero ng isusuot na niya ang bra ay pinigilan siya ng lalaki.

"Wag ka ng mag-bra. Isuot mo nalang yang daster mo."

Napakagat sa labi pero sumunod na lang ang dalagita.

Muli, pinipilit siya ng utak niya na wag sundin ang sinasabi ng tiyuhin,ngunit hindi na naman ito pinansin ng kanyang katawan.

Dali- dali siyang lumabas ng banyo at nag-tungo sa kanyang kuwarto.

Ilang sandali pa ay kumatok si Freddy,sabay dungaw sa may pintuan.

"Duon muna ako sa kwarto ni Ody,presko kasi e. Tawagin mo na lang ako doon pag kakain na."

"opo uncle," sagot niya. Hindi niya matingnan ng diretso ang tiyuhin dahil sa hiya.

Umakyat ang lalaki sa itaas. Lumabas ng kwarto si Wendy.

Nakita niya ang tinatapos sana niyang project, ngunit nawalan na siya ng gana na ipagpatuloy iyon.

Nagtungo na lang siya sa kusina at nagsaing, tapos ay inumpisaha ng iluto ang ulam.

Umupo siya sa silya habang hinihintay maluto ito. Hindi pa rin niya mawari kung bakit bumigay siya ng ganon na lamang sa tiyuhin niya.

Pinipilit niyang magalit dito, ngunit hindi na mabura sa kanyang isipan ang sarap na nadama niya habang nasa banyo sila.

Kinakabahan siya na kung sakaling muli siyang pagsamantalahan ng lalaki ay baka muli na naman siyang bumigay.

Pinagpipilitan ng kanyang utak na kapag muli siyang gagalawin ni Freddy ay lalabanan na niya ito,

at dito ay medyo nakaramdam siya ng konting hinahon,

nguni't hindi niya alam na sa sandaling umpisahan siyang muling lalaki ay ipagkakanulo siya naparang si Hudas ng kanyang katawan,

at wala ng magagawa pa ang kanyang utak kundi sundin ang kagustuhan ng kanyang nagising na kalibugan.

Muntik ng masunog ang niluluto niya sa lalim ng kanyang iniisip. Mabuti nalang at agad niyang napatay ang kalan at hindi masyadong natutong ang ulam.

Hinanda na niya ng mesa para makakain na sila, pero sa totoo lang ay wala siyang ganang kumain sa mga sandaling iyon.

Nag- aatubili siyang tawagin ang kanyang tiyuhin, nguni't mas takot siya na baka mapagalitan siya nito, kaya't mabigat ang mga paa na pumanhik siya sa kuwarto sa itaas upang tawagin ito.

Kumatok siya sa pinto, at narinig niyang boses ng tiyuhin na pinapapasok siya sa loob.

"Kakain na po uncle," sabi niya habang nakadungaw sa pintuan.

"Pumasok ka muna. Tatapusin ko lang itong pinapanood ko. Halika dito, tabi tayo."

To be continued......