BILLIONAIRE SERIES I:ZACHARIAS MAXIMO ACOSTA {COMPLETED}

Chapter 10

“DID YOU two are b-back again?”tanong ni Mrs.Acosta,ang nanay ni Maximo,ang kaninang tumikhim at nakakita sa malapit nang kababalaghang gawin namin ni Maximo sa opisina nya!

Ngayon naman ay pare-pareho kaming naka-upo sa sofa,si Mrs.Acosta ay sa pang-isahang sofa na nasa harap naming dalawa ni Maximo at kaming dalawa ay magkatabi.

“No,mom”si Maximo ang sumagot at parang may kumurot sa puso ko,akala ko pa naman ay gusto nyang bumawi pero parang ayaw nyang ipaalam sa pamilya nya ang bagay na iyon.

Kinahihiya nya ba ako?

“But I’m courting her.Again”dagdag nito dahilan para mapa-awang ang labi ko at ang nanay naman nya ay natigilan.

“C-courting?”parang hindi makapaniwalang tanong ni Mrs.Acosta.

“Yes mom,I want to get my wife again”ngiti nito at hinawakan ang kamay ko na nakalagay sa hita ko,and my heart instantly skip a beat when he interwined our fingers.

“Your wife?”

“Mom,I still prefer Bree as my wife”

“After what you did?”

“That’s why I’m here to court him”at tumingin sya sa mga mata ko,wearing his ‘makalaglag panty’ smile.”Right,honey?”tanong nya at parang Wala sa sariling tumango ako dahilan para mas lumapad ang ngiti nya.

“How are you,Bree?”tanong sa akin ni Mrs.Acosta dahilan para mapabaling ako sa kanya.

“Ayos lang ho,ma’am”sagot ko.

Nalukot naman ang mukha nya dahil sa tinawag ko “Bree,you’re like a daughter to me,so call me mama…like before”ngiti nito sa akin dahilan para mapangiti din ako.

“Okay po,mama”ngiti ko,akala ko ay pati sya ay nagsinungaling din sa akin noon pero totoo pala ang lahat ng pinapakita nyang kabutihan sa akin.”Nasaan nga po pala si papa?”tanong ko,ang tatay ni Maximo.

Nakita Kong natigilan si Mrs.Acosta maging si Maximo ay natigilan at humigpit ang hawak sa kamay ko.”A-ahm, nasa i-ibang bansa.You know business”sagot ni Mrs.Acosta.

“Ahh…”napatango-tango ako,matagal na din ang panahon simula ng huling beses Kong makita ang mag-asawang Acosta.

“By the way,I have to go”paalam nya.

“Yeah,take care mom”si Maximo ang unang tumayo at sumunod naman ako sa kanya.

“Yeah,the two of you also”sambit nito at nakipag-beso sa aming dalawa ni Maximo bago kami talikuran,pero bago pa sya makalabas ng opisina ng anak ay bigla itong humarap at halos mapa-awang ang labi ko sa sinabi nya.

“And,as soon as possible.I want a grandchild,maybe a two can make,boy and girl”ngiti nito at lumabas na ng opisina dahilan para mamula ang pisngi ko sa kahihiyan.

Napaigtad ako ng maramdaman kong yumakap mula sa likuran ko si Maximo “you heard that,mom wants a grandchild that came from us,from you.And she also said that she wants two,a boy and girl…so let’s make.Now”nang-aakit na bulong ni Maximo.

Is that mean,that he want me to be his child’s mother?

“T-tumigil ka nga”nauutal kong saway sa kanya dahilan para matawa sya.

“Why honey?ibibigay lang naman natin Kay mommy Yung hinihingi nya”inosenteng sambit nya.

“At akala mo ba madaling lang manganak?”pagtataray ko dahil kung makapag-salita sya ay parang ganun-ganun lang iyon.

“Hindi”kaagad nyang sagot at ngumisi sa akin “pero gusto Kong ibigay natin kay mommy yung apo na request nya”ngisi nya dahilan para unti-unting mag-sink in sa isip ko ang sinasabi nya.

Ibig bang sabihin nya ay gusto nyang ako ang maging Ina ng mga anak nya?argh!sasabog na ang utak ko kakaisip..

“And I will not give that,kung maka-request ka para kang nag-request na kumanta ako o ‘di kaya naman ay lumuhod ako sa harap mo at kainin nyang nasa pagitan ng hita mo ah”inis kong bulyaw sa kanya at huli na para marealize ko kung anong sinabi ko dahil tumawa na sya at ngumisi.

“Well honey,kneeling infront of me and sucking my length is the best idea that I will request to you”ngisi nya dahilan para mamula ang mukha ko,at kung mas may maipupula pa ang kamatis ay paniguradong ganun na ang kulay ng pisngi ko.

Argh!bakit naman kasi hindi ka nag-iisip,Anabelle Bree…Nakakahiya!

“H-heh”singhal ko “uuwi na ako”sambit ko dahil sa kahihiyan.

“Akala ko ba—”

“No,kung gusto mo maghanap ka ng ibang babae na willing magbigay ng anak sayo.Tigilan mo ako”inis kong sambit at tsaka ako naglakad patungong pinto sa opisina nya.

“Hon?”pagtawag nya sa akin dahilan para lingunin ko sya.

“O?”pagtataray ko.

Ngumiti sya sa akin “remember this,isa sa mga araw na ‘to sisiguraduhin ko na magkakaroon ng laman ang t’yan mo maliban sa pagkain,at sa oras na magkaroon ng buhay ang t’yan mo hindi ka na makakatakas sa akin at babalik ulit tayo sa dati para magsimula ng panibago.Remember when I say to you that I will own you when we are on college at tinupad ko ang pinangako ko sayo.And now,I will promise to you again that one of this day we will have a child”ngiti nya sa akin,pero imbes na ngumiti din ako sa kanya dahil sa mga pinag-sasabi nya ay tinalikuran ko lang sya.

“Mauuna na ako,boss”paalam ko at nagmamadali na lumabas ng opisina nya patungong elevator,pero imbes na sa ground floor ako pumunta para umuwi ay pinindot ko ang rooftop.Because I need air to breath,having Maximo by my side I felt suffocate,dumagdag pa ang mga pinag-sasabi nya.

Nang makarating ako sa rooftop ay pumunta ako sa pinakadulong parte nun at pinatong ko ang siko ko sa railing at tiningala ang kalangitan,hindi masyadong masilaw dahil pagabi na din naman.And as I look at the sky,naalala ko na naman ang sinasabi ni Maximo.

‘Remember when I say to you that I will own you when we are on college at tinupad ko ang pinangako ko sayo’

Mapait akong ngumiti ng maalala ko iyon,oo nga at tinupad nya ang pinangako nya sa akin noon,pero kapalit ng pagtupad ng pangakong iyon ay sakit Naman sa akin,how come that I didn’t realize that he was just using me for a bet,and how come that I didn’t realize that he is just fooling me around.

At masakit isipin,pero minahal ko sya ng totoo pero sya pala ay niloloko lang ako noon.

Why are you so stupid in love,Bree?

Pero napaigtad ako ng may pumulupot na braso sa bewang ko at ipinatong ang baba sa balikat ko,at hindi ko na kailangan alamin kung sino iyon dahil base palang sa pabango nya ay kilala ko na.

Maximo,my love,my life and my everything.But now,he was just my ex-husband. Sambit ko sa sarili ko at mapait na ngumiti.

“Why are you here?”tanong nya sa akin.

“I need to breath”simpleng sagot ko.

“Why?are you suffocate to see me?”biglang tanong nya.

Yes! Sagot ng utak ko.

“No,I just—ahm,gusto ko lang magpahangin”pagsisinungaling ko.”Eh ikaw?bakit ka nandito?”tanong ko.

“Because you’re here,sinundan kita para sana ihatid pero dito ka hinatid ng elevator kaya pumunta ako dito”sagot nya at umalis mula sa pagkakayakap sa bewang ko at tumabi sa akin ng tayo.”Are you fine?”tanong nya.

No! Muling sagot ng isip ko.

“Yeah,a little bit”sagot ko.

“A little bit?why,what’s your problem?”tanong nya.

You!

“Nothing”sagot ko.

“Bree?”pagtawag nya sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat para paharapin sa kanya.At nang makaharap ako sa kanya ay sinapo nya Ang magkabilang pisngi ko “I’m with you for almost a year,kilala na kita.Kaya alam kong problema ka ngayon,you can tell me”sambit nya.

Mapait akong ngumiti he’s with me for a year,kaya kilala na nya ako,kaya pala napakadali para sa kanya ang saktan ako noon.

Bumuntong-hininga ako at naglakad palayo sa kanya para umupo sa bench na nandoon din sa rooftop,hindi naman nagtagal ay sumunod din si Maximo at hinawakan ang kamay ko.

“Now tell me, what’s your problem?”tanong nya.

Bumuntong-hininga ako at tinignan sya sa mga mata “kapag sinabi ko ba sayo matutulungan mo akong makalimutan yung problemang iyon?”seryosong tanong ko.

At seryoso din syang tumango “maybe,just tell me what is in your pretty little head.Because honestly,ayaw Kong may iniisip kang nagpapalungkot sayo, pakiramdam ko nasasaktan ka”seryosong sambit nya.

Dahilan para mapangiti ako ng mapait sa isip ko ayaw nya akong may iiniisip na nagpapalungkot sa akin Kasi pakiramdam nya ay nasasaktan ako,well his right though,nasasaktan ako sa t’wing bumabalik sa isip ko ang nakaraan.Pero anong magagawa ko,sa t’wing kasama ko sya ay bumabalik lahat ng sakit na dinanas ko.

Do I need to stay away from him?

“Kapag sinabi ko ba sayo ang problema ko,magsasabi ka ng totoo?”tanong ko at nakita ko syang natigilan pero kapagkuway ay seryosong tumango dahilan para muli akong bumuntong-hininga.

“So now,what’s your problem?”tanong nya.

“You”totoong sagot ko dahilan para kumunot ang noo nya.

“Me?why me?”

“Alam mo ba yung sakit na pinaranas mo sa akin year ago,yung sakit na halos gusto ko nang mamatay nalang dahil hindi ko na kayang dalhin pa,Yung mga panahon na dapat masaya tayo pero hindi Kasi nga sinaktan mo ako.Akala ko ng ikasal tayo that is the start of my very own forever,but forever doesn’t exist Kasi tayo ang nagpatuloy na wala talagang forever”madamdamin Kong sambit at imbes na punasan ang mga luhang naglalaglagan sa pisngi ko ay hindi ko ginawa,hinayaan ko lang umagos iyon para makita ni Maximo Yung sakit na ginawa nya sa akin,Yung sakit na pinaranas nya sa akin.

“Then pagkalipas ng maraming taon mulat ng maghiwalay tayo akala ko ayos na ako,akala ko ay manhid na ako,pero lahat ng Yun ay mananatili sa akala dahil mula ng makita kita at naging boss kita dahil secretary mo ako ay nasasaktan pa din ako,sa t’wing may babae kang kasama kapag pumapasok ka ay parang sinasaksak ang puso ko sa sakit,masakit pa rin pala at yung sakit na yun pakiramdam ko habang buhay ko na Yung dala-dala at iyon ang dahilan kung bakit pa rin ako patuloy na nabubuhay sa nakaraan,imagine,Cooper and Dalton told me to leave the past and live in the present because I was hurting myself already,silang dalawa ni Minsan hindi ko akalain na magiging kaagapay ko sa sakit na nararamdaman ko ay nasa tabi ko lang.Samantalang Yung taong nanakit sa akin at dahilan kung bakit patuloy pa rin akong nabubuhay sa nakaraan ay…”pambibitin ko at pinunasan ang mga butil-butil na luhang naglalaglagan sa pisngi ko at mapait na ngumiti sa kanya “masaya,as is he doesn’t do anything,he’s happy as if I’m not existing to his world na para bang hindi nya ako kilala o para bang hindi nya dinurog ang puso ko at pinaiyak ako ng balde-balde”mapait Kong sambit at tumingin sa kanya bago bumuntong-hininga.

“Now tell me,paano mo ako matutulungan makalimot?kung ikaw yung rason para masaktan ako,kung ikaw yung gusto Kong… kalimutan”dagdag ko.”And after all those years,I feel like a fool.Niloko mo Ang isang babae na wala namang ibang ginawa kundi ang magmahal lang naman sayo.I everytime question myself kung may kasalanan ba ako para masaktan ng ganto,dahil sa pagkakatanda ko ay nagmahal lang naman ako ng sobra,at Yung sobrang Yun…masakit na pala,masakit na,na ako pa mismo ang sumuko dahil sa sakit na kulang nalang ay mawala ako sa mundo”mapait Kong sambit at muling pinunasan ang mga luhang dumadaloy mula sa mata ko pababa sa pisngi ko at inalis ang kamay ni Maximo na nakahawak sa kamay ko bago ako tumayo at humarap sa kanya.

“I’m all done,tama na yung sakit na nararamdaman ko.Hindi ko pa pala kayang ibigay yung second chance na hinihingi mo dahil masyado pang masakit at that heartache is still on my heart that will never leave my heart,mind and soul”mapait Kong sambit sa kanya at mapait syang nginitian “sorry boss,I’m just emotional”sambit ko at pormal na tumayo sa harapan nya.

Maybe this is the time.

Pero nagulat ako ng bigla syang tumayo “Bree,don’t t-tell me—”

“Yes,boss”putol ko sa kung ano man Ang balak nyang sabihin “my heart will never accept another round of heartbreak.Masyado na syang nasaktan”sambit ko at tinuro Ang dibdib ko kung nasaan ang puso ko.”Hindi ako madaling makalimot o ang puso ko kaya nga nasasaktan pa din ako.But maybe that heartache will lead me to found a new life.To found a new man who will truly love me and feel me what is the true love,the man who will never hurt me or gave me another heartbreak”dagdag ko at tumingin sa mga mata nya.”Thank you for a wonderful joy ride that you gave to me,Maximo”ngiti ko kahit pakiramdam ko ay unti-unti ng pinipiga ang puso ko dahil sa sakit,but maybe this is our fate.And I will just accept this.

“Bree,please just stay by my side and I promise to you that I will never hurt you again”may pagsusumamo sa boses nya at gusto ko syang pagbigyan.

Pero pagod na ang puso ko.

Masyado na syang maraming sakit na dinanas.

At hindi ko na kakayanin pa ulit ang sakit.

“No,that’s enough,and I’m done”tanggi ko.

This is the right time for this and I will accept this opportunity.

Pilit akong ngumiti sa kanya “masyadong masakit ang lahat ng pinagdaanan ko,masyadong mahirap.Give me a break,Maximo,maybe one of this day or week or year I will finally forgive you.Give your self chance to think about us,give me a chance too.And let destiny lead our way to each other”mapait akong napangiti ng maramdaman ang luha na dumaloy sa pisngi ko at ang sakit na bumalatay sa mukha ni Maximo.

This is it.

“Kung tayo nga ang naka-tadhana”mapait Kong sambit sa kanya “Maximo,thank you for a very wonderful one year work with you.And I thank God who gave us a one year to be with each other kahit puro lang naman sakit iyon”sambit ko at muling pumormal sa kanya “boss,I resigned.Thank you for accepting me as your secretary…and that’s all”sambit ko dahilan para mas lalong makita ang sakit sa mukha ni Maximo.

But this is the fate,ito Ang kailangan kong gawin para hindi na ako masaktan pang muli.

Matapos kong pumormal sa kanya ay naging mapait ang ngiti ko “can I get a chance to hug you for one last time?”tanong ko at ng hindi sya kumilos ay tinawag ko sya sa endearment na matagal ko nang hindi ginagamit sa kanya simula ng maghiwalay kami “hon?”pukaw ko sa kanya dahilan para tignan nya ako “can I hug you for one last time,hon?”tanong ko.And when he heard the word ‘one last time’ I saw the sadness in his eyes and face and his shoulder are fall.

“Y-yeah sure”pagpayag nya pero ang boses nya ay may sakit na kaakibat.Mabilis akong lumapit sa kanya at niyakap sya ng mahigpit hanggang sa maramdaman ko na lamang ang luha na dumaloy sa pisngi ko mula sa mata ko at ang pagkabasa naman ng balikat ko dahil sa luha ni Maximo dahilan para mas masaktan pa ako.”I’m sorry,that’s all I could say to you.For all the heartache that I gave to you and for hurting you”sambit nya at pumiyok pa sya dahil sa pag-iyak nya hanggang sa naramdaman ko nalang na lumapat ang malambot nyang labi sa noo ko bago ako pakawalan sa pagkakayakap at titigan ako sa mga mata at tsaka nya pinunasan ang mga luha ko gamit ang daliri nya “don’t cry,I don’t worth your tears”sambit nya at pilit na ngumingiti at nilalabanan ang nagbabadyang luhang dadaloy sa pisngi nya.

Ako Naman ay mapait na ngumiti at pinaglapat ang noo naming dalawa “maybe this is our gate,we meet and love each other but in a wrong time.But maybe we will have a second chance to meet again and that second chance will never lead a heartbreak to us again”sambit ko.”Always remember,na kung tayo ang naka-tadhana ay gagawa ng paraan si destiny para pagtagpuin tayo,at kapag nangyari iyon promise me a one thing,that you will never hurt me again”mapait Kong sambit sa kanya at ipinikit ang mga mata para pagtagpuin ang mga labi naming dalawa.

That’s it,that’s our fate.I will only remain and remark my self as Anabelle Bree Dominguez,the ex-wife of Zacharias Maximo Acosta.And that fate and destiny will lead our way to love an another person who will never hurt us and we will love us.And if that’s the fate I will fully accept that.

-THE END-

A/N:CHARING,SYEMPRE HINDI PA ‘NO.KASISIMULA PALANG NUNG KWENTO TAPOS NA AGAD.

ANYWAYS,JUST STAY TUNED SA IBANG UPDATES ON THIS STORY AT YUNG IBA PANG BS(BILLIONAIRE SERIES) PARA SA KAALAMAN NG LAHAT KUNG ANONG BS.

MASYADONG GREEN?,GOSH!?