C.C's Diary

Chapter 5

~~~ ★★★ ~~~

And as I go through my life, I will give her my wife.

All the sweet things that I can find

~~~ ★★★ ~~~

CELESTINE

Alex became true to his word. Tatlong araw na ang lumipas at palaging nasa akin lang ang attention niya. Siya na mismo ang lumalayo kay Claudel and that makes me happy. Inaasar niya ako, inaasar ko din siya. We act usual. Parang walang bago.

Pero kapag umuuwi na kami sa bahay, he will sneak inside my room and we'll talk about everything in the world. And then we'll end the night making out. Alex is incorrigible.

Hindi siya aalis sa kwarto hangga't walang kiss galing sa akin, hanggang mauwi ito sa isang mainit na make out session, but every time na parang lalampas na kami sa aming limitations, Alex would stop himself. That's how he said he respects me, saka na lang daw kapag talagang handa na ako para sa kaniya.

Minsan nga gusto ko nang bastusin niya na lang ako! Pero, no, babaeng marangal kuno tayo.

Para na nga kaming may relasyon, but none of us spoke about it. Walang label. Nag-aasaran pa rin kaming dalawa kapag nasa harap ng mga magulang niya.

Dahil din sa pakiusap ko, kinakausap na niya nang matino si Migz na aalis na next week para ipagpatuloy ang pag-aaral abroad.

~~~~~~~~~

"Ang lamig ng panahon kaya hindi na 'ko bumangon, mabuti na lang sinabi sa'kin ni Bianca na cancelled na daw ang klase in all levels kaya naman natulog na lang ulit ako" inaantok na explanation ni Benedict.

Ganyan din ang narinig kong explanation kina Yuan, Sandro at Troy. Lahat sila, hindi pumasok.

Sampu lang kaming pumasok sa school ngayon, pang-eleven si Teacher na naglalaro na lang ng piano tiles 2 sa kaniyang cellphone. Umupo ako sa desk na katabi ng kay Alex.

"Sabi ko sa'yo walang pasok ngayon.." inaantok na sabi ni Alex habang nakapangalumbaba. "Hay! Ako ang master mo pero bakit ba sinundan kita dito? Diba dapat ako ang masusunod sa'ting dalawa?" napanguso ako sa sinabi niya.

"Sorry na nga” ungot ko “Wala naman kaseng ulan kanina, tsaka late na rin ang announcement nila ng cancellation ng klase" I was scribbling something on my Notebook nang hawakan ni Alex ang kamay ko at hilain ako patayo, nasa likod niya na rin ang bag ko "—Saan tayo pupunta?"

"Uuwi na, hindi ko na kaya ang antok ko.. maawa ka na please" inginuso ko ang Professor namin, "Hayaan mo siya, walang pakialam 'yan sa’tin.. tingnan mo nga 'yung iba nating classmate, puro tulog na. Kung matutulog ako, gusto ko sa malambot na kama na lang din". I looked at my wristwatch and saw that it was just 9am.

Tumayo na rin ako at nagpatianod kay Alex. Paglabas namin sa room ay agad kaming sinalubong ng malamig na hangin, Alex put his jacket around me and I feel extra comfortable. He carefully led me to the gate.

"Tingnan mo, pati 'yung guard tulog din.. because sleep is life!" napailing na lamang ako sa sinabi niya. Nang makarating kami sa parking lot ay walang ni isa mang kotse.

Kinuha ni Alex ang kaniyang phone but was disappointed dahil wala ring signal. Hindi namin ma-contact si Kuya Simon.

"Alam ko na!" I exclaimed "Mas malapit dito 'yung bahay namin kesa sa inyo, may mga supplies naman doon diba? Doon na muna tayo" Alex rolled his eyes at wala rin namang nagawa.

Pumara na lamang kami ng taxi, habang nasa daan ay hindi ko maiwasan ang maging uneasy.

It's raining. Madilim ang paligid kahit na umaga pa lang naman. Huminga ako ng malalim to calm myself. Those monsters.. unti-unti na naman silang bumabalik. Bumilis ang paghinga ko to fight the thousands of emotions that were about to burst out.

Nasaan ba 'yung gamot na bigay sa'kin ni Migz?

I frantically looked inside my bag only to remember that I had left it inside the drawer of my study table.

Of all the times! Bakit ngayon pa—

Naputol ang pagpa-panic ko when a strong hand pulled me for a hug. "Calm down, Lexy.. it's okay, it's Alex.. ako 'to... Walang kukuha sa'yo" nanginginig na yumakap ako kay Alex.

Yakap niya lang ako hanggang sa makarating kami ng bahay. Sobrang lakas ng ulan at natatakot akong lumabas ng sasakyan.

"Lexy, halika na.. I won't leave you, nandito na tayo.." with hands shaking inabot ko ang kamay ni Alex.

Inalalayan niya akong makababa ng taxi pero dahil malayo pa kami sa gate, wala pang sampung segundo ay basa na kaming dalawa.

"A-Alex! N-nab-nababasa t-tayo.. p-please.." panic and fear are slowly creeping on me as I remember the night of our accident. How our car flipped in just a blink of an eye, how my mother and father died in front of me— how I officially became an orphan.

But Alex remained motionless nanatiling nakahawak ang kamay niya sa kamay ko. "Please, please, please.. ayoko na"

"Lexy.." napatingala ako kay Alex, droplets of water are cascading on his handsome face while his eyes are full of determination to pull me back to my senses, "That's right, calm down. I'm here, hindi ka nag-iisa, we will fight your monsters together.." h-he knows about my monsters? "—You don't need to drink those medicines,you don't need Migz. I'm here, I'll be your cure"

In an instant, parang gusto kong itapon na lang ang sarili ko payakap kay Alex. Hindi nagbago ang pagtingin ko sa kaniya, I still believe that he is my cure.

My breathing slowly became calm. Yes, ramdam ko pa rin ang lamig ng patak ng tubig at dampi ng hangin sa aking balat.

My skin felt cold, but something warm touched my heart with his gesture. Nang maramdaman niyang kalmado na ako, he smiled and kissed my forehead.

"There... naaalala mo pa ba kung kailan tayo huling nakaligo sa ilalim ng ulan?" tanong niya. My mind automatically traveled back from that moment, when we were playing in the mud, all happy and careless. "... Palagi nating tinatawanan sina Yuan at Troy na naliligo sa putik"

"Tapos nung nalaglag si Benedict kase nadulas siya sa swing doon sa play ground sa subdivision nila!" pag-alala ko, hindi ko napansin na tumatawa na pala kami. "Pumasok na nga tayo! Magkakasakit tayo nito" imbis na tumakbo, mabagal lamang kaming naglakad hanggang sa marating ang gate ng bahay ko.

Binuksan ko ito gamit ang susi na palaging nakasabit sa aking ID. Pgapasok namin sa bahay ay napasigaw ako sa sobrang lamig. Nagmamadali kaming umakyat sa second floor, sa mga kwarto para makapagpalit agad ng damit.

"Sa Masters bedroom ka pumunta, may mga damit pa doon si Daddy, isuot mo na lang... Mag-shower ka muna para hindi ka sipunin ha!" Hindi ko na inasikaso pa si Alex dahil alam kong alam naman niya ang kwarto nina Mommy at Daddy.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay sinubukan kong buksan ang ilaw pero wala. What do you expect, Celestine? Sa lakas ng hangin sa labas, malamang pinatay ang kuryente. Pumasok ako sa banyo and tried to open my shower, meron naman pero walang choice kundi malamig.

Bbbrrrrrr!

Bumalik ako sa kwarto and looked at my parents' portraits. Naramdaman ko na naman ang puwang sa aking puso, kung nandito lang sana sina Mommy at Daddy, life will be easier. Hindi sana ako nakikisiksik sa pamilya nina Alex.

Ibinaba ko na ang aking pantalon and removing my sandals, I'm just wearing black laced panties, inalagay ko ang mga ito sa may laundry. Dahil mahaba ang aking button down na blouse, halos takpan nito ang hita ko. Hindi na kami nag-uniform dahil maulan talaga.

Nakatingin pa rin ako kina Mommy and Daddy when I heard Alex speak.

"Lexy! Sira 'yung—" nagkatitigan kaming dalawa. He's now top less. The little light from my window is telling me na basa ang katawan niya. His hair is disheveled. Tanggal na rin ang buckle ng kaniyang sinturon.

Emeged!

"—sira na 'yung shower sa Masters bedroom, dito ba ayos?" wala sa sariling napatango ako saka itinuro ang banyo sa loob ng aking kwarto. Naglakad siya palapit— I mean papunta sa banyo ko.

Eyes up, Celestine! Don't eye r**e him!

Hindi ko maiwasan ang mapakagat ng labi habang pinapanuod ang bawat galaw niya. He checked if the light is on, but cursed when he found out that it was not. Nilingon niya ako at napaawang ng kaunti ang kaniyang labi. Adoration and affection was seen in his eyes.

"What are you doing?" tanong niya. Doon ko lang naalala na tinatanggal ko na pala ang blouses ko at nasa pang-apat na butones na ako pababa.

"M-magbibihis sana... pero sige, ikaw na muna ang maligo, maya-maya na lang ako—" halos mapasigaw ako ng pag-isahing hakbang ni Alex ang distansya naming dalawa. Parang hirap na hirap itong tumingin sa mga kamay ko at sa mata ko.

"What are you doing?" tanong na naman niya, sasagot na sana ako nang magsalita siyang muli "—what are you doing to me, Lexy?" umakyat ang mga kamay ni Alex papunta sa aking mukha. Itinaas niya ito and made me look on his face.

"Wala akong ginagaw—" Alex pulled me in and kissed me hungrily on the lips like his life depends on me. I opened my mouth to welcome his sinful tongue, which made him groan.

Awtomatikong napakapit ang aking mga kamay sa kaniyang batok and welcomed his kisses. Para kaming uhaw na uhaw sa isa't-isa.

After a long passionate kiss, isinandal niya ang kaniyang noo sa aking noo. "You are like a living sin.." muli niya akong hinalikan ".. a sin I am willing to commit every f*****g second.." then another kiss.

Nakakalasing. Hindi ko pa nararanasan na mag-inom pero pakiramdam ko, ganito 'yon. Tiningnan ni Alex ang butones kong naghihintay nang matanggal. Nakapulupot ang aking kamay sa kaniyang batok and I know for sure that my cleavage is saying hi to him right now.

"Can I undress you?" I gulped, still feeling dizzy from his kiss.

"Why are you asking? Ikaw ang master ko, you can do as you wish, remember?" pagpapaalala ko, he let out a sexy laugh and shook his head.

Inday, ang dami mong pasakalye. Sana nag YES ka na lang diba? Sigaw ng isip ko.

"You really don't know what you mean to me.." ika niya. Binigyan na naman niya ako ng mga nanghihibong halik, which made me crave for more.

"My life is under your mercy, Lexy... I already mentioned that I am yours, right?" Thousands of emotions crossed his eyes. "I will ask you again, can I undress you?"

I nodded, he breathed in and out while doing the last 2 buttons on my blouse. With every touch of his finger on my skin, I feel a spark of a fire starting to spread like a wildfire.

Pagkatapos niyang matanggal ang aking blouse, he raked an appreciative look on my body. Now, I'm only wearing my black bra and black panties. I feel so bold in front of Alex.

"Please, tell me to stop if you don't want this, Lexy. Kapag hinayaan mo ako, I won't stop until I'm sated.." I don't understand what he means by that, hindi kase nakatulong ang kaniyang mga kamay na ngayon ay nasa likod ko na, doing some magic.

But one thing is for sure. I don't want him to stop.

"Don't stop..." napatitig siya sa mga mata ko, happy. "Do whatever you want, don't stop.." that was like a match that ignited the fire inside of us. Alex kissed me again, but this time, it was slow and full of love and passion.

Para akong isang manika na buong lakas niyang binuhat at inihiga sa aking kama.

Alex is really a master. Hindi ko alam kung anong ginawa niyang mahika sa akin. I was like a puppet, a willing one though. He made me feel love and beautiful sa pamamagitan lamang ng mga haplos niya. Wala siyang sinayang na isang sandali na mahawakan lahat ng pwedeng hawakan sa'kin.

Sinamba niya ako na parang ako ang gumawa ng mundo. And when we became one, my whole world was shaken to bits. It was a nerve-wracking pain but, again, Alex was my sedative. He assured me that everything was alright, that the pain would be over soon.

At totoo nga. Ilang minuto lang ang nakalipas, ako pa mismo ang nakikiusap na isagad niya ang kaniyang pagkalalaki sa'kin. Ako pa ang mapaghanap.

Since I am new to this, I let Alex guide me. Iba't-ibang posisyon, iba't-ibang lugar sa loob ng aking kwarto. Hindi ko na nga mabilang kung ilang beses naming narating ang rurok.

He will always look at my face, touch every inch of it. Memorizing it like it will be the last time he'll see me.

I didn't know that it would be this addicting. Wala kaming kapagurang dalawa, lalo na si Alex, maybe because of his stamina dahil regular siyang nag-eexercise.

He kept on pumping and humping like this that. He knew the only thing he knew. Hindi pa niya ako titigilan kung hindi ko siya pinakusapan. My knees were literally shaking from the crissake!

Pakiramdam ko rin ay napaos ako sa walang humpay na pag-ungol.

"Tired?" nanunukso niyang bulong sa'king tenga habang nakahiga kami at hawak niya ang aking dibdib.

"I cannot stand on my feet anymore, Alex.." natawa ito sa sinabi ko at kinintalan ako ng halik sa aking sentido, "What did we do? Was that s*x?" ramdam ko na natigilan siya sa sinabi ko. Pero hindi rin nagtagal at sumagot siya.

"It's more than that... It's called love-making" ipinikit ko ang aking mga mata and rested my head on his neck, which made him laugh a bit.

Lovemaking… Does that mean… he loves me?

"… my baby is indeed tired, huh, I'll leave you for a while. I'll cook something for us, okay?" malambing nitong saad.

"Hmmmm.. people will always see you as the bully, akala nila palagi mo akong inaapi... What they didn't know is that... You're spoiling me everyday" I kept on mumbling words kahit na pagod na pagod na talaga ako habang nakatingin sa kaniyang mukha. I traced my fingers along his face "—they don't know how good you are, how you care for people around you.. they don't see you the way I do"

"You see me?" I cannot see him but from what I heard, from how shocked his voice was, "H-how?"

"I know you check our security kapag tulog na ang lahat, kaya ka palaging puyat.. kapag may mga nangangailangan, palagi kang nandiyan.. they didn't know that you have founded a foundation for street children.." pagod na talaga ako kaya hindi ko na nasabi pa ang ilang detalye. Naramdaman ko ang kaniyang pagyakap sa'kin.

"I wish people had my eyes that could see you, para hindi ka nila husgahan pa.." that's the last thing I remember because sleep took over me already.

ALEXIS

"I love you..." sinagot ng mahinang hilik ni Lexy ang 'I love you' ko. She's so cute. Kawawa naman, masyado atang napagod. But can she blame me? She was the most beautiful thing my eyes laid upon. Her perfect curves are making me crazy.

Kinumutan ko siya and fixed our clothes. Pagkatapos ay bumaba na ako para magluto para sa'min. I checked my phone while waiting for the food to be ready when I saw it was 5 in the afternoon already. Sakto namang tumawag si Mommy.

"Alexis! Nasaan ka na naman?! Wala ka na daw sa university sabi ni Simon!" bungad nito. Napatingin ako sa kwartong pinanggalingan ko.

"Mom, kalma. Nandito kami ni Lexy sa bahay nila.. malakas ang ulan kaya hindi pa kami makauwi—"

"Nasa bahay kayo nina Lexy? OMG! Did you—" sandali itong nawala sa kabilang linya, pero nakakarinig ako ng mahinang kaluskos "— Franco Alexis! Did you do her already?!" pagalit nitong bulong. Napatitig na lamang ako sa kisame, wala naman akong balak itago sa kanila "OMG! Your silence means yes! Magkaka-apo na ba ako?"

Possible. Since I poured everything inside her.

"Kung magkaroon man, suportado mo naman kami, diba? And besides, I can already handle one". I heard a squealing sound on the other line.

"Sinasabi ko na nga ba! I knew she'd be a Bustamante! Hinihintay ko lang kung sino sa inyong dalawa ng Kuya mo, alam mo naman na crush niya din si Tine—"

"No!" I said in annoyance "—Celestine will be a Bustamante under my name in no circumstances.. walang makakapigil sa'kin kahit pa si Kuya". The reason why I hate him dahil noon pa lang, matagal na niyang sinabi sa amin na may gusto siya kay Lexy. But I didn't let him go near her.

"Ayyiiiiiieee! So possessive like your Daddy huh, oh siya, ano, magpapasundo ba kayong dalawa?" tiningnan ko ang labas ng bahay at nakita na parang galit na galit ang panahon.

"Baka bukas na kami makauwi, Mom. Ayokong bumyahe ng ganito ang panahon.. kung nakita mo lang siya kanina, she was so scared habang nasa loob kami ng taxi.. naalala niya siguro 'yung aksidente"

"I understand, sige na, I'm just checking on you two. I love you both!"

Ilang oras pa akong naghintay para maluto ang sinabawan na nakasalang. I have decided to return the diary to Claudel. Wala na akong pakialam kung siya man ang sumulat noo. Ang importante, I have Lexy.

I was busy preparing our food nang may dalawang braso ang kumapit sa akin at yumakap ng mahigpit. The smell of her shampoo stayed on my nose. I looked behind me and saw Lexy, wearing a big sweatshirt that covered her legs.

She has this genuine smile on her face habang nakatingin sa pagkain, my arms automatically wrapped around her na para bang matagal ko na itong ginagawa, na dapat noon pa ay ginawa ko na. I kissed her forehead, her cute little pointed nose and finally, her lips.

"Baby, I told you to stay in your room, right? Dadalhin ko na lang 'tong mga pagkain doon" she pouted and shook her head, "Why? Ayaw mo na ba ng mga inihanda ko? Is there anything that my baby wants?"

"I want it, palagi ko kayang kinakain 'yung mga hinanda mong pagkain para sa'kin, diba ikaw ang naghahanda ng gatas ko sa umaga?" napatitig na naman ako sa mga mata niya. I mean how? How did she know? "Dahil sa'yo spoiled tuloy ako"

I lightly pinched her nose.

"All for you.." she smiled while blushing, which is another sight I have not yet seen. Gods, she's so beautiful. Or maybe, I already know she is beautiful, kaya nga naging extra possessive at protective ako sa kaniya.

After we ate, pinagtulungan namin ang mga hugasin, we messed around the kitchen pero agad din naman itong nilinis. Hanggang sa nauwi na naman kami sa isang mainit na gabi sa kaniyang kwarto. Her soft skin felt good in my hands, minsan hindi ko mapigilan na panggigilan siya.

Ingat na ingat akong huwag siyang malagyan ng marka, her skin was cream white kaya naman halata ang bawat pulang marka. And we made love from dusk till dawn.

~~~~~~~

"Alex, makinig ka na nga sa lesson.. ikaw ang magtuturo sa'kin niyan dahil kasalanan mo kung bakit ako absent ngayon!" hindi ko mapigilan ang mapangiti at makagat ang aking pang-ibabang labi. Her voice still sounds sleepy. "—ikaw kase eeeehhh!" maktol na naman nito.

"Baby—" tumingin pa 'ko sa paligid para siguruhin na hindi ako nagmumukhang timang kahit na ang lapad-lapad ng ngiti ko habang kausap siya sa phone "—that's fine, diyan ka na lang sa bahay... Walang makakakita sa'yo, sigurado akong akin ka lang"

"Baliw!" nakarinig ako ng pagbukas ng pintuan sa kaniyang kwarto. "Si Nanay Josie, hinahanap daw ako ni Tita-Mommy para daw sa celebration ng birthday ko, dapat daw bongga" pagod nitong saad.

"Tatawagan ko si Mommy para hindi ka guluhin—"

"Tongek, hayaan mo na! Alam mo naman si Tita-Mommy, kahit yata sabihin kong walang celebration, magpapahanda pa rin 'yon" knowing Mommy, hindi talaga 'yon papayag na walang celebration.

She's fond of throwing parties. Natatakot nga ako at baka ipa-presscon niya pa ang nangyari sa'ming dalawa ni Lexy.

"Basta, wag mong gaanong pagurin ang sarili—" nanlaki ang mga mata ko nang makita sa sahig ang phone ko na naging el niño ang screen dahil sa wasak. "—you mother—" bumungad sa'kin ang tawanan nina Yuan, Sandro, Benedict at Troy.

"Woooohooo! Mukhang na-inlove yata ang master sa slave niya ah! Ayos!" nag-apir pa sina Benedict at Troy. Agad kong pinulot ang aking cellphone only to find out that it's broken to bits.

"Bar naman tayo! Langya, inom na inom na 'ko, Alexis! Papayag naman si Tine lalo pa't kami ang kasama mo"

"Siraulo talaga kayo!" inis na sigaw ko. Pilit ko itong binubuo nang mapansin ang tingin sa'kin ni Yuan. "Ano? Bakit ganyan ka makatingin?"

Umiling lamang ito saka ako nilapitan at tinitigan sa mga mata, I can feel the tension between us pero hindi ko alam kung bakit ganito ang ina-akto niya sa harap ko. Umigting ang mga panga nito bago ngumisi.

"Subukan mo lang saktan si Tine.. Ako, si Benedict, Troy at Sandro ang babasag hindi lang sa mukha mo" napalitan ng seryosong mga mukha reaksyon nilang lahat.

"Hinding hindi ko gagawin 'yon. Dahil sa oras na saktan ko siya, para ko na ring pinatay ang sarili ko" gay as it may sound, pero 'yon ang totoo.

"Sabihin mo 'yan sa taong nasa likod mo.." pag lingon ko sa aking likod ay nakita ko si Claudel. Mukhang narinig niya ang mga sinabi ko.

"Claudel..." tawag ko sa pangalan niya.

"A-ano 'yun, Alexis? Akala k-ko gusto mo rin ako?" naiiyak na sabi nito. "Ano, pinaasa mo lang ako?"

"No, Claudel. We both know na hindi naman talaga ako ang gusto mo, diba? Akala mo ba hindi ko ramdam 'yon?" she stepped back like a criminal caught in the act. "Let's stop this, may mahal akong iba. Matagal ko na siyang mahal, siguro nabulagan lang ako ng attraction sa'yo... but that's it, call me jerk, curse me all you want.. but this has to end. I'm sorry"

Namuo ang mga luha sa mga mata nito saka umiyak palayo sa'ming magkakaibigan. Hindi ko siya gustong saktan, pero kung hindi ko 'yun gagawin, si Lexy naman ang masasaktan and that will be the death of me.

Pagkatapos ng klase ay agad akong nagpasama kay Kuya Simon sa pinakamalapit na mall. I know it's too early, I know I am only 21 years old, but I am hell of sure of this. Doon ako pumasok sa sikat na boutique nina Troy and roamed around the store.

My eyes settled on a sapphire stone that looked perfect for her hands.

"Binata na talaga, wala nang atrasan 'to Alexis, siya na talaga" nakangiting paalala sa'kin ni Kuya Simon.

Siya na, noon pa.

~~~~~~~~~~~