ARJİN
Şu an da kalbim tam anlamıyla ağzımda atıyordu. Kesinlikle onu asla bu şekilde karşımda beklemiyordum daha doğrusu bu kadar açık sözlü bir şekilde yaklaşacağını falan. Adam resmen peşimden gelmiş. Ya bir gören olduysa? Nasıl hesap vereceğim şimdi ben? Zaten yaşadığımız şeyler yeterince açıklanamaz durumda. Fakat gözlerinde görmüştüm ben bu işin peşini bırakmayacağını. Tüm gece bakışların üzerimde hissetmiştim ve ona bakmamak için çok direnmiş, sakin kalmak için üstün bir çaba sarf etmiştim.
Fakat şimdi tam karşımdayken nasıl bir sakinlik sergileyebilirdim ki? Üstelik bir de bana utanmadan o gece yatağımda olan sendin değil mi diye sorması yok mu? Kalpten gideceğim şimdi.
“N-ne diyorsun sen Ferman ağa? Ne yatağı? Ne dediğini kulağın duyar mı hiç?”
Geçiştirmeye çalışıyordum ama hiç
