FERMAN
Sinirden deliriyordum. Tam anlamıyla deliriyordum. Benim dokunmaya kıyamadığım kadına ne hakla vururdu babası bile olsa lan? Ne hakla! Ve sırf bunu, evlenmek istemediğini söylediği için mi hak görmüşlerdi ona? Babasının da belasını sikecektim! Kendimi o kadar zor tutuyordum ki şu an sinirimin haddi hesabı yoktu.
Ben öfkeli bir adamdım. Öfkelendiğim zaman dönüştüğüm canavarı, Arjin’in görmesini istemediğim için kendini zapt etmeye çalışıyordum ama bir gün fena patlayacaktım.
Tıpkı Arjin gibi. Öyle çok dolmuştu ki kız, ulan evi yakmıştı evi. O sakin kendi halinde olan kızın içinden beni şoka sokan bir kız çıkmıştı ve bu kadar güçlü bir karaktere sahip olduğu için de onunla ayrı gurur duyuyordum.
“Baban, aldattığını bilmesine rağmen bir de hala evleneceksin dedi öyle mi?”
Başını
