BERZAH
Sabah güneş daha doğmadan uyanmıştım. Gece yaşananların ağırlığı hâlâ üzerimdeydi ama en azından artık bir şeyleri kontrol altına almam gerekiyordu. O ev… O gece… Arjin’in bana bakışı hâlâ gözümün önündeydi. Ama şimdi sıraya koymam gereken başka şeyler vardı.
Evin durumu feci sayılmazdı ama iz bırakmaması gerekiyordu. Fabrikadan biri çıkar da konuşursa, anlatırsa, en ufak bir dedikodu yayılırsa iş çığırından çıkardı. Bu yüzden daha gün ağarmadan adamlarımı aradım. Güvendiğim ustalardan ikisini çağırttım. Bahçeden girip içeriyi toparlayacaklardı.
Kahvemi içerken telefonum çaldı.
Yaren.
Ekşittim suratımı. Açtım ama sesim netti. “Ne var?”
“İyi misin?” dedi. “Tadilatçı mı çağırdın ne yaptın?”
Kısa ve net olmak istedim. Bu konuları uzatmanın, hele hele Yaren’le konuşmanın hiçbir f
