IKaWNaPaLa

KABANATA 1

"President"tawag nung kaibigan ko si Brent, ewan ko ba basta pagmaraming tao ganon niya nalang ako tawagin."Nakakaasar ka talaga,pwede naman lumapit ka sa akin sigaw sigaw ka pa yan",sabi ko ng pabulong."Gurl,nakakuha ko ng stolen picture ni Harvey",sabi niya and I saw how her eyes twinkled.Naglakad na kami papunta sa room and nakasalubong namin si Vincent kasama yung mga kaibigan niya.

Si Vincent ay kaklase namin noong kami ay grade 7.He is also classmate of Brent when they was in Elementary. Lagi akong inaasar ni Brent kay Vincent.Brent told me that Vincent has a crush on me.Sabi ni Brent na gusto daw niya si Vincent para sa akin.Hayst, si Brent pa nga yung nagbigay ng bulaklak na pinapabigay ni Vincent eh.Ewan ko ba kung anong suhol ang binigay ni Vincent dito sa kaibigan ko.

Nakakainis,bat naman kasi ngayon pa namin kayo nakasalubong eh.For sure di nanaman ako titigilan nitong si Brent."Hi,Candy"sabi ni Vincent sa akin."Hello",sabi ko naman. Hindi ako suplada pero I told him already that he don't have a chance on me. Yes,his handsome but we are not compatible to each other. It was so awkward.Sana talaga hindi nalang kami dumaan dito.Sana sinunod ko nalang talaga si Brent na sa Grade 9- building nalang kami dumaan eh kaysa dito sa cafeteria.

"Candy,kanina pa kita hinahanap",yes!,buti nalang talaga."Oh, bakit brother",sabi ko kay Reese.He's my boy best friend."Yung thesis natin ichecheck daw mamaya".

"Excuse us guys, we have to go"sabi ko kila Vincent tsaka ko hinila si Brent.

"Hoy,totoo ba ichecheck na yung research natin?"tanong ko kay Reese."Gagi, hindi no nakita ko kasi na kasalubong niyo sila Vincent tsaka ulol!hindi kita hinahanap.",sabi niya sa akin."Alam ko!bleh" tsaka ko umirap.

I will miss them.I will miss Brent and Reese because they are my close friend and sila lang yung nasasabihan ko ng lahat without judgement.Thankful ako kasi may mga kaibigan ako na kagaya nila.Waaa it's been 4 years and alam ko na sa senior high school magkakaiba kami ng track na kukunin.

Meanwhile,Harith seated beside me.He ask me if we can talk. I said yes we can.Alam ko naman kasi na about school yung pag-uusapan namin because I am the class president and he was the class vice-president."Candy, kasi may gusto kong aminin sayo".Kinabahan ako sa sinabi niya and I don't know what should I answer.Tinuloy niya ang pagsasalita at sinabi na "Candy...,I like you".I am speechless.I just smile to hide that I am nervous.He was also my friend and I didn't expect that he like me.

~{•^,^•}~

Yesterday was so exhausting. Pumasok na ko sa room and as usual I place my bag in my chair.Hindi ko alam kung anong nakain ko pero hindi matanggal yung ngiti ko.Hayst ano ba yan.A few minutes later,Harith greeted me good morning and I greeted him back.

Hindi ko alam ha, pero sa lahat ng umamin sa kaniya palang ako nagkaganito.BTW hindi pa nagsisimula yung klase namin.

Brent nudged me."Bakit,anong ginawa ko",sabi ko sa kaniya palagay ko napansin niya na kanina pa ko nakangiti."Hoy gurl kanina ka pa nakingiti napapansin ka na nilang lahat."I glares at her and answered "gurl,masama na ba ngumiti nga yon." Brent answered "No,walang masama.Umamin ka nga may kailangan ba kong malaman?" I diverted my attention and I lied.

Hindi ko alam pero lahat ng mga nangyayari sa akin sinasabi ko sa kanila especially sa kaniya.Pero bakit hindi ko masabi ngayon.Bakit parang sinasabi ng isip ko na 'wag ko munang sabihin.Ipinagpaliban ko ang pagsasabi ko sa kaniya tungkol sa pag-amin ni Harith.