Nakatingin ako kay Señorito Arthur habang tahimik siyang nagda-drive. Kahit nananakit ang mga mata ko sa kaiiyak kagabi at buong magdamag, hindi ko nagawang matulog. Kaya nang katukin niya ako sa kuwarto namin kaninang madaling araw ay nakahanda na ako sa pag-uwi namin ngayon sa Baguio.
Kung pwede lang diktahan ng isip ang puso, ibabaling ko na lang sa kanya ang nadarama kong pagmamahal para kay Apollo. Napatunayan niya na sa akin ng ilang ulit ang importansiya ko sa kanya. Samantalang ‘yung kakambal niya na pinag-alayan ko ng lahat sa akin ay pinabayaan lang ako. Pinanuod niya lang akong mapahiya, umiyak at masaktan. Tama ang señora. Ang tanga-tanga ko. At hanggang ngayon ay nagpapakatanga pa rin dahil kahit na feeling ko ay pinaglalaruan niya lang ako, alam kong mahal ko pa rin siya. Ku
