Güneş, Akdeniz'in üzerinde bir zafer ateşi gibi yükseliyordu. Koalisyonun çöküşünün üzerinden üç gün geçmişti. Üç gün... Ama sanki üç yıl geçmiş gibiydi. Dayımla İlhan Amca'nın kavgası, tüm koalisyonu sarmış, onları birbirine düşürmüştü. Şimdi, eski müttefikler birbirini suçluyor, toplantılar iptal ediliyor, planlar rafa kalkıyordu. Biz kazanmıştık. En azından bu turu.
Villanın terasında oturuyor, denizi seyrediyordum. İçimde tarifsiz bir huzur vardı. Babamın ruhu, eminim ki şimdi gülümsüyordur. Onun mirasını korudum, şirketini düşmanlardan temizledim, adını akladım. Ve tüm bunları yalnız yapmadım. Alperen, Ceyda, Mert... Onlar olmasa, başaramazdım.
Telefonum çaldı. Alperen.
"Günaydın," dedi, sesi sıcak. "Nasılsın?"
"Günaydın. İyiyim. Çok iyiyim. Ya sen?"
"Ben de iyiyim. Ceyda ve Mert
