İzmir yine güneşli, yine pırıl pırıl, yine cennet gibi. Ama bugün, bu güneşin altında iki farklı dünya var içimde: Biri cennet, biri cehennem. Dün gece Ceyda'dan aldığım haberle cennetteydim. Bu sabah gelen telefonla cehennemin dibine düştüm.
Sabahın ilk ışıklarında uyandım. Ceyda hâlâ uyuyordu yanımda, yüzü huzurlu, saçları dağılmış. Elimle karnını okşadım, usulca, onu uyandırmadan. Nehir oradaydı. İçimde büyüyen o minik canlı, benim etim, benim kanım, benim geleceğim. Baba oluyordum. Ben, Mert Demir, ailenin "sorunlu çocuğu", "playboy"u, "işe yaramaz"ı... Baba oluyordum.
Telefonum sessizce titredi. Ekrana baktım: Savcılık. Kalbim hızla çarpmaya başladı. Yataktan sessizce kalktım, banyoya geçtim, kapıyı kapattım.
"Alo?"
"Mert Bey, bugün saat 14:00'te savcılıkta ifadeniz alınacaktır. G
