ตอนที่ 2 : ถ้าเป็ดน้อยมันรู้ว่าเสี่ย ...
1654 Words
ตอนที่ 2
“จะไปด้วยกันไหม ?”
“วันที่เท่าไหร่ ?”
“21”
“อืม ดูก่อน”
โกหก เขาไม่เคยอยากจะไปอยู่แล้ว
เป็ดน้อยอยู่กับเขามานานจนรู้แล้วว่าเขามักจะโกหกและเบี่ยงหลบสายตา ทั้งที่ก่อนหน้าเงยหน้าขึ้นมาสบตากันอยู่ดี ๆ นั้นทำให้เธอเลือกจะปัดผ่านไปให้ครอบครัวยังเป็นครอบครัว พ่อแม่ลูกอยู่กันสามคนได้ไปจนกระทั่งสายป่านโตพอจะเข้าใจอะไร ๆ มากขึ้นกว่าตอนนี้
เธอพยายามจะอยู่ให้นานที่สุด
เพราะรู้ดีแก่ใจว่าลูกสาวรักเสี่ยมากเหมือนที่เธอรักเขามาตลอดหลายปี ตั้งแต่ที่รู้จักกันสมัยเด็ก ๆ เธอและเขาได้พบกันที่ตลาดของพ่อเสี่ย โดยเป็นการแลกเปลี่ยนชดใช้หนี้สินที่พ่อแม่ของเป็ดน้อยก่อขึ้น เธอถูกยกให้เป็นตัวขัดดอกและฝากฝังให้พ่อเอื้อพ่อของเสี่ยรับเลี้ยงเป็นลูกอีกคน
เธอได้รับการศึกษาที่ดีตามงานหนักหน่วงที่เกินกว่ากำลังเด็กน้อยตัวเล็ก ๆ จากครอบครัวเด็กวัยรุ่นที่ไร้ความรับผิดชอบและอยากจะเที่ยวสนุกไปวัน ๆ จนสุดท้ายก็พลาดพลั้งประสบอุบัติเหตุและสิ้นใจไปแบบไม่มีห่วงใด ๆ เพราะเธออยู่กับพ่อเอื้อและคนในตลาด
ตั้งแต่ปัดกวาดเก็บถูบ้านของพ่อเอื้อและเสี่ยเฮงแล้ว เธอต้องมาแบกลังผลไม้ เข็นลังไม้ เก็บขยะ ทำความสะอาดแผงแลกกับข้าวและการศึกษาที่เอามาใช้ต่อยอดให้ตลาดของพ่อเอื้อดีขึ้นช่วยเสี่ยเฮง
ตอนนี้พ่อเอื้อปลดตัวเองไปนั่งเฝ้าสวน ปล่อยกู้เก็บดอกแพง ๆ กินบ้าง ไม่ก็เริงร่ากับสาว ๆ ที่เอาตัวมาขัดดอกตามนิสัยประจำตัวที่เสี่ยเฮงได้สืบทอดมานอกเหนือจากความมั่งมี
น่าขันที่พ่อเอื้อหยุดไปตั้งแต่มีเสี่ยเฮงและตบแต่งเมียเป็นตัวเป็นตน แม่ของเสี่ยกลับต้องหย่าร้างไปแต่งงานใหม่เพราะพ่อเอื้อแอบเผลอช่วงที่เมียไม่อยู่ หิ้วอีหนูขึ้นบ้านจนทำให้บ้านแตกพังไม่เป็นท่าและตอนนี้ตัวเองก็ใช้ชีวิตบั้นปลายแบบทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ อย่างสงบ เธอเคยได้ข่าวว่าที่เขาเป็นแบบนั้นเพราะใจแตกที่เมียทิ้งแล้วสิ่งที่เหลืออยู่คือเสี่ยเฮง
และของแถมเพิ่มมาอย่างเป็ดน้อย
เธอมาพร้อมกับหนี้กว่าสิบล้านและนั่นทำให้เธอต้องใช้หนี้ไปด้วยและพยายามเอาตัวรอดจากพ่อเอื้อไปด้วย ใครจะรู้หนีเสือมาปะจระเข้อย่างเสี่ยเฮงจนได้ลูกสาวมาหนึ่งคนแต่พ่อของเขากลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย นอกจากเธอใจแตกและสายป่านเป็นเด็กไม่มีพ่อที่เสี่ยรับเลี้ยง
“เจอกันบ่ายสองเวลาเดิมนะคะ แม่แม่มารับนะ”
“โอ๊ะเคค่า”
เป็ดน้อยมองดูแผ่นหลังเล็กวิ่งตรงไปเล่นกับเพื่อน ๆ วัยใกล้เคียงกันในโรงเรียนเตรียมอนุบาล เธอยืนมองสักพักก่อนจะเบี่ยงตัวขึ้นกระบะคันเก่าที่พ่อเอื้อให้ใช้เอาไว้ทำงานส่งของและไปโน่นนี่ให้
เรือนผมสลวยถูกรวบมัดตึงเก็บทรงเรียบร้อย เพื่อไม่ให้เส้นผมมารบกวนการแหกปากตามประสาแม่ค้าในตลาด เป็ดน้อยไม่ค่อยชอบตะคอกนักแต่คนที่อยู่ในตลาดกลับชอบทำตัวเป็นคนหูหนวกเพราะกินหมูไม่สุกกันบ่อย ๆ จนต้องจำใจตะโกนคุยกัน
“โว้ย อีเป็ด !! สวนแดนมันขอล็อกเพิ่ม 5 ล็อก !”
“เออ ๆ รู้แล้ว บอกมันไปท้าย ๆ เลย ที่มันหมดนั้นละ !!”
“ก้าบ ๆ ทางนี้โดนยัดไส้ มึงมาดูสิ !!”
“โอ้ยย อะไร ส้มเน่าหรือไร ??”
เป็ดน้อยที่ตัวน้อยสมชื่อต้องฝ่าฟันหลายอย่างในแต่ละวันนั้นจนคอแดงเถือกไปหมดแล้ว ขณะที่สามีใส่สูทสีโปรดลูกสาวและตัวเขาเองนั่งอยู่ในห้องแอร์ฉ่ำ ๆ รอนับตังค์ค่าที่จากเธอ สำหรับเสี่ยเฮงนั้นก็สมควรแล้วเพราะเธอเป็นคนที่พ่อเขาเก็บเอาไว้ใช้ให้เขาสบายไม่ต้องใช้ชีวิตลำบากตามคำสบประมาทจากเมียเก่าที่ทิ้งไป
ก็แม่ของเขานั้นละแต่เขาไม่นับหล่อนเป็นแม่แล้ว
ทิ้งเขาเอาไว้ให้ต้องเผชิญกับพ่อที่สติแตกในวัยกำลังเลือดร้อนเป็นแผลฝังลึกทีเดียว ซ้ำยังไปแต่งงานใหม่อยู่กินสุขสบายกับผัวใหม่ในต่างประเทศไม่เคยติดต่อมาและไม่เคยได้พูดคุยกันก็หลายปี สำหรับเขาแล้วมีพ่อห่วย ๆ กับเป็ดน้อยเป็นที่รองรับอารมณ์นับเป็นชีวิตดี ๆ ชดเชยช่วงวัยเด็กที่ขาดหาย
ได้ดูลูกสาวเติบโตยิ้มแฉ่งแบบไม่ต้องเหนื่อย มีคนเลี้ยงแทน อาบน้ำ ป้อนข้าว รับส่งส่วนหน้าที่ของเขาคือรอรับความรักจากลูกสาวเท่านั้นก็พอแล้ว เขาอยากให้สายป่านเรียนสูง ๆ และแต่งงานกับคนที่เทียบเท่าเขาได้ เอาให้ไม่น้อยหน้าพ่อและพอจะฝากฝังลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนไว้ได้เป็นพอ
หมายถึงเรื่องเงินและความรักที่เขามีให้ลูกเท่านั้นนะ
เรื่องเจ้าชู้เจ้าเล่ห์นั้นถือเป็น NO !
ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานแต่เพราะมีเป็ดน้อยเดินตามต้อย ๆ แสดงความเป็นเมียให้ชาวบ้านรู้ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่เลยเนี่ย ทำให้เขาต้องเป็นหมันอดเจอผู้หญิงสวย ๆ ผิวเนียน ๆ มากกกอดสวมแหวนไปหลายปีทีเดียว ไม่รู้เมื่อไรเธอจะไปเสียที
“เสี่ย กินข้าว”
เสียงห้าว ๆ แหบ ๆ หลังจากตะโกนมาจนบ่ายคล้อยพร้อมเหงื่อชุ่มตามตัวด้วยอากาศร้อนนั้นทำเขาส่ายหน้าเอือม เป็ดน้อยเดินถือข้าวกล่องมาสามกล่องวางตรงหน้าเขาก่อนจะหยิบออกมาจัดแจงเปิดกล่องวางช้อนและถืออีกกล่องไปให้ลูกน้องเขาข้างหน้าห้อง
มันสาระแนไหมล่ะ ?
เงินตัวเองก็ยิ่งไม่มี ทำงานก็เหมือนทำฟรีไปวัน ๆ รออ้าปากจากเงินขายอิ่มบนเตียงให้เขาไปเท่านั้นยังมีจิตใจเมตตาแบ่งปันให้ลูกน้องคนสนิทที่เงินเดือนหลักหมื่นได้อีก เอาคนใช้เงินเปลืองแบบเป็ดน้อยมาทำเมียมีหวังกิจการพ่อเขาพังก่อนได้ส่งต่อให้สายป่านแน่ ๆ
“ร้อนมากวันนี้ เดี๋ยวฉันว่าจะพาป่านไปเดินเล่นที่ห้างหลังเลิกเรียนนะ เสี่ยไปด้วยกันไหม ?”
“ไม่ว่าง”
“เค”
“ข้าวเย็นก็ไม่กินนะวันนี้”
“กลับดึกเหรอ ?”
“อืม”
บทสนทนาที่เหมือนไม่อยากให้เกิดขึ้นเลยแต่ก็จำต้องทำ เพราะไม่อย่างนั้นเสี่ยเฮงต้องกลับบ้านมาพร้อมกลิ่นอาหารเย็นที่ลอยคลุ้งไปทั่วบ้านชวนเหม็นเอียนมากกว่าจะหิวโหย เขาไม่ได้มีธุระต้องทำเยอะแยะแต่แค่ไม่อยากไปเสียตังค์ปรนเปรอเป็ดน้อยเท่านั้นเอง
สู้เอาตังค์ไปเลี้ยงเด็ก ๆ ให้ชื่นใจจะยังดีกว่า
เป็ดน้อยเป็นแม่ที่ดีเขายอมรับเลยแต่เป็นอาหารตาได้หรือเปล่าก็คงต้องไม่อีกเช่นกัน รูปร่างดี ปากดี ทรวดทรงได้แต่อายุเยอะ ๆ แล้วจิตใจมันก็ห่อเหี่ยว
แม้เขาและเธอจะอายุเท่ากันก็เถอะ
ได้เห็นสาว ๆ วัยกำลังกลัดมันแบบพวกสาวมหาลัยงี้ เจอลูกอ้อนลูกหยอดไม่เท่าไรเสี่ยเฮงคนเหนียวตังค์ก็พร้อมรูดให้หนู ๆ ได้เสมอนั้นแหละ บางทีนั่นอาจจะเป็นเหตุให้เขาต้องมาติดอยู่กับเป็ดน้อยจนตอนนี้ก็เป็นไปได้
“เสี่ยขา หนูใส่ชุดนี้น่ารักหรือเปล่าคะ ??”
“น่ารักที่สุดเลยค่ะ สีชมพูสีโปรดเสี่ยเลย”
“แล้วเสี่ยโปรดหนูหรือเปล่าน้า ??”
“โปรดอยู่แล้วค่ะ มา ๆ ลองอีกสองสามชุดไหมคะ ??”
มาดเสี่ยเย็นชาต่อหน้าเป็ดน้อยจำต้องพ่ายให้ลูกอ้อนและเสียงหวาน ๆ อยู่แล้ว เสี่ยเฮงพร้อมโอน พร้อมสด พร้อมเปย์หนู คนที่ทำให้ได้ขนาดนี้ก็มีแค่เขาเนี่ยละ นัยน์ตาเจ้าเล่ห์เจ้าหลอกมองดูร่างอวบอิ่มเต็มมือเบี่ยงซ้ายทีขวาทีอวดโฉมเสื้อตัวใหม่ราคาเหยียบครึ่งหมื่นให้เขาดูชุดต่อชุดอย่างสนุกสนาน
“เสี่ยครับ ... จะดีเหรอครับ ? ถ้าเป็ดน้อยมันรู้ว่าเสี่ยพาเด็กมาเที่ยว ... ห้างแตกเลยนะครับเสี่ย”
“มันรู้แล้วยังไง เงินก็เงินกู มันไม่ใช่เมียกูนะไอ้ยศ ต้องมาสาระแนอะไรหนักหนา” ปกติแค่เจอหน้าทุกวี่ทุกวันก็แทบจะกระเดือกข้าวไม่ลงอยู่แล้ว ดีหน่อยมื้อเช้ามีลูกสาวและมื้อเที่ยงมีชานมชมพูล้างคอ “พวกมึงนี่บ้าตามมันกันไปหมด”
“แต่รอบก่อนที่ชื่อเต้ยนั่น โดนจิกหัวโขกประตูห้างมาแล้วนะครับ”
“เออสิ ลำบากกูต้องให้เงินผ่านไปศัลยกรรมที่เกาหลี แพงก็แพง ขยันสร้างเรื่อง”
“เสี่ย— เฮ้อ เอาเถอะครับ เสี่ยแฮปปี้ ผมก็ภูมิใจในเงินเดือน”
ยศเลือกจะไม่พูดดีกว่าเพราะเงินเดือนของเขาขึ้นลงตามใจเสี่ยอยู่เป็นทุนเดิม อีกอย่างมองดูสาวสวยลองเสื้อผ้าตรงหน้าก็ไม่แย่สักเท่าไร ภาพเก่ายังติดตาไม่หาย ไม่คิดว่าเป็ดน้อยจะหึงแรงขนาดทำเสี่ยหน้าซีดและทำเด็กเสี่ยเข้าห้องฉุกเฉินนอนซมหลายเดือนจนเสียโฉมแต่เสี่ยได้เด็กใหม่แล้ว
เขาก็คงต้องตามเสพดราม่าผัวเมียเป็นยาใจให้ชีวิตมีสีสันบ้างประปรายตามเสี่ยว่า
- Writer
