ณตำหนักของฮองเฮา เหวินมามาคนรับใช้ข้างกายเซี้ยะฮ่องเฮารีบเข้ามารายงาน
“ว่าไงนะ!!ไท่ซ่างหวงกับฮ่องเต้เสด็จไปเยี่ยมเฉินอ๋อง ร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยไป เหตุใดจึงยกโขยงกันเยี่ยม เจ้าส่งคนไปจับตาดูจวนอ๋องเฉินว่ามีอะไรแปลกๆหรือไม่!!”
“เพคะ”
“ไม่ใช่ว่าหาคนมารักษาดวงตาได้แล้วหรอกนะ ไม่มีทางสิบปีมาแล้วที่ยังหาคนมารักษาไม่ได้ จับตาดูจวนอ๋องอย่าให้คลาดสายตา ส่งคนค่อยจับตาพระสนมกุ้ยเฟยด้วยข้าไม่วางใจ”
“เพคะ
“ส่งคนไปเชิญเสนาหลี่มาพบข้า”
“เพคะ
เซี้ยะฮองเฮายามนี้ภายในใจร้อนรนดั่งไฟสุม ทุกอย่างกำลังไปได้ดีนางไม่มีทางให้ใครมาขัดขวาง หากมีคนสามารถรักษาเขาให้หายได้ รอบนี้นางจะทำให้เขาหายจากโลกนี้ไปเลย และคนที่รักษาเขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมีลมหายใจ
“ทูลฮองเฮาช่วงนี้จวนเฉินอ๋องไม่มีสิ่งใดผิดปกติ จะมีเพียงแต่คุณหนูไป๋ซึ่งเป็นพระคู่หมั้น เอาอาหารไปส่งเป็นประจำเพคะ”
“คุณหนูไป๋จวนสกุลไป๋นั่นนะรึ?”
“เพคะ”
“ข้
