Unscripted Heart

Chapter 3: Playing the Part

Ang balita ay kumalat na parang apoy.

Sa loob lamang ng ilang oras matapos ipahayag ni Eli na sila ni Sam ay magkasintahan, naging sentro agad sila ng usapan sa buong campus. Sa cafeteria, sa mga pasilyo, maging sa mga chat groups—walang ibang pinag-uusapan kundi ang hindi kapani-paniwalang balitang ito. Paano nangyari ito? Paanong ang campus heartthrob na si Eli Monteverde ay napunta sa tahimik at hindi kilalang si Samantha Perez?

Habang kumakain si Sam sa cafeteria, dama niya ang mga matang nakatuon sa kanya—ilang may pagtataka, karamihan may duda. May ilan pang tahasang bumubulong sa tabi niya, hindi man lang nag-abalang itago ang kanilang reaksyon.

"Hindi ako makapaniwala…" may narinig siyang bulong mula sa kabilang mesa.

"Siguro may utang na loob si Eli sa kanya?" sagot ng isa.

"Or baka may pustahan lang!"

Sinubukan niyang magpanggap na hindi niya ito naririnig, pero hindi niya mapigilan ang bigat na unti-unting bumalot sa dibdib niya. Bakit nga ba ako pumayag sa kalokohang ito?

Ngunit bago pa niya tuluyang pagdudahan ang sarili, isang mainit na bisig ang pumalibot sa kanyang balikat. Napatingala siya at nakita si Eli, may kampanteng ngiti sa labi.

"Hey, babe," anito nang walang kahirap-hirap, tila natural na natural lang ang pagbigkas ng salita.

Napakurap si Sam. Babe?!

Kung may ininom siya, siguradong nabulunan na siya sa puntong iyon. Pero ang mas ikinagulat niya ay ang reaksyon ng mga tao sa paligid. Parang isang bomba ang sumabog—ilang babae ang nanlumo, may mga nagbulungan, at higit sa lahat, isang pares ng malamig na matang galit na galit ang bumungad sa kanila.

Si Tiffany Dela Cruz.

Ang dating kasintahan ni Eli.

Nakatayo ito sa hindi kalayuan, may halong panunuya at galit ang titig nito kay Sam. Hindi man ito nagsasalita, tila sapat na ang tingin nitong nagsasabing: Ano ang ginagawa mo sa lugar ko?

Nagpatuloy ang palabas.

Bilang bahagi ng kasunduan, kinailangan nilang mag-date sa publiko upang patunayan ang kanilang relasyon. At dito nagsimula ang tunay na hamon.

Si Eli ay sanay sa ganitong bagay—komportable, palakaibigan, laging may kumpiyansa. Alam niya kung paano ngumiti sa tamang paraan, kung paano umakto bilang perpektong kasintahan. Samantalang si Sam… hindi.

Habang naglalakad sila sa park na napili ni Eli bilang "date spot," hindi niya alam kung paano dapat kumilos. Dapat ba siyang maging malambing? Dapat ba siyang sumandal sa balikat nito? O dapat lang siyang ngumiti?

"Relax ka lang," bulong ni Eli nang mapansin ang paninigas ng kanyang katawan. "Mukha kang takot na takot."

"T-teka nga," sagot niya, bahagyang lumayo. "Hindi ko kasi alam paano ba ito ginagawa."

Napangisi si Eli. "Well, bilang boyfriend mo, ako na ang bahala sa coaching mo."

Sam sighed. Bakit nga ba ako pumayag sa deal na ito?

Nagturo si Eli sa sarili niyang mukha. "Una sa lahat, dapat kapag magkasama tayo, titingin ka sa akin, hindi sa sahig."

Sumunod si Sam, kahit na ang pagtitig nang matagal kay Eli ay hindi ganoon kadali. Ang mga mata nitong mapupungay, ang ngiting tila laging may laman—masyado itong nakakailang.

"Ngumiti ka naman," dagdag ni Eli.

Sinubukan ni Sam, pero pakiramdam niya ay mukhang pilit ito.

"Okay, isa pa. Sabihin mo, ‘Ang gwapo ng boyfriend ko.’"

Napataas ang kilay niya. "Huwag na nga."

Napatawa si Eli. "Fine, sige. Sabihin mo na lang na ang ganda ng muscles ko."

Napabuntong-hininga si Sam at sinuri ang braso nito, kunwa’y sinusuri. "Ang mga biceps mo ay... sapat ang laki."

Napahalakhak si Eli. "Sapat? Talaga?"

"Ano ba kasing gusto mong marinig?"

"Na mala-diyos ang katawan ko?" sagot nito, nagbibiro pero may bahagyang yabang.

Napailing si Sam. "Managinip ka na lang."

At doon nagsimula ang isa pang bagay na hindi niya inaasahan—ang pagiging komportable niya kay Eli. Hindi ito ang iniisip niyang mapagmataas o masyadong pabida. Oo, mayabang pa rin ito, pero sa isang paraang hindi niya inakala na magpapatawa sa kanya.

Pero kahit nagiging natural ang kanilang usapan, hindi ibig sabihin ay naging madali ang lahat.

Kinabukasan, nagising si Sam sa isang bagong realidad. Hindi na siya basta invisible.

Dahil sa pekeng relasyon nila ni Eli, bigla siyang naging sentro ng atensyon—at kasama doon ang masamang tingin at mapanirang salita ng ilang tao.

Sa hallway, ilang babae ang sadyang bumangga sa kanya. Sa klase, may mga papel na itinapon sa kanyang mesa na may nakasulat na: "Hindi ka bagay sa kanya."

At ang pinakamasakit, sa isang pagkakataon, narinig niyang direkta siyang minamaliit ng grupo ni Tiffany.

"Sigurado akong may tinatago ‘yang si Sam. Baka may blackmail siya kay Eli," anang isa.

"Oo nga. I mean, tingnan mo siya. Bakit siya?"

Napatungo si Sam, hindi mapigilan ang panghihina. Hindi niya inasahan na ganito kahirap ang magiging epekto ng kasunduang ito sa kanya.

Ngunit bago pa siya tuluyang lamunin ng lungkot, isang pamilyar na boses ang narinig niya.

"Anong sinabi mo?"

Si Eli.

Naglakad ito palapit sa grupo ng mga babae, ang malamig nitong titig ay sapat na para manahimik ang lahat. Tumayo ito sa tabi ni Sam, itinukod ang mga kamay sa mesa at marahang nagsalita—pero sa tono nito, alam mong hindi ito nagbibiro.

"Kung may sasabihin kayong masama tungkol sa girlfriend ko, siguraduhin niyong kaya niyong panindigan ‘yan."

Tahimik ang buong paligid. Walang naglakas-loob na sumagot.

At doon, sa unang pagkakataon, may naramdaman si Sam na kakaiba.

Sa gitna ng pekeng relasyon, isang bagay ang tunay—ang proteksyon ni Eli. At iyon ang hindi niya inasahan.