Bölüm 37 Güzel Yarınlar İçin!
Uyuyamıyorum. Yatağım, diken olup batıyor sanki bedenime. Kaç kez sağıma, soluma döndüm hiç bilmiyorum ki. Kalbim, ikiye bölünmüş gibi hissediyorum. Bir tarafı öyle mutluki, olanları düşündükçe sanki kanat takıp uçacak gibi ama diğer yanı, ah o diğer yanım ince sızılar içinde ve yine kanamaya başladı. Bunu da öğrendim sonunda... hüzünde, mutlulukta aynı anda tek bir kalpte olabiliyormuş... dayanamadım daha fazla. Attım üstümdeki gittikçe daha da ağırlaştığını hissettiğim yorganımı.. ah ya! canım nasıl da sigara istiyor. Bir buçuk ay baza içinde yaşayınca, sigarada içemez olmuştum ve şimdi iki dumana ne kadar ihtiyacım var. Gidip Bora'dan istesem, kızar biliyorum. "madem yok diye içmemişin onca zaman, şimdide içme işte," der, beni gerisin geri odama postalar, bundan adım gibi eminim. Ne y
- Writer
