Chapter 17
Set Up
He's right. I am being distant to him.
I'm sorry, Apxfel. I need to do this. Cause if not, baka masabi ko ang lahat sayo. Baka pagbawalan mo ako at pag nangyari iyon, hindi ko na alam ang magagawa ko.
Ipinikit ko ang mga mata ko at natulog na.
Kinabukasan, nagising ako na wala na si Apxfel sa tabi ko.
Kinusot ko ang mga mata ko. Right after, bumukas ang pintuan.
"Good morning." he said and tried to smile.
"Good morning." tugon ko at tumayo na sa higaan.
"Breakfast is ready. Kain na tayo?" tanong niya.
Tumango ako sa kanya.
Pagkababa namin ay bumungad agad si Bobbie. Kumunot ang aking noo.
"Tara kain na tayo!" maligayang sabi niya.
Why is she here... again?
Naupo siya. At doon pa talaga siya sa upuan ko umupo. Sa tabi ni Apxfel... Is she insane?!
"Ayaw ko na
