" Şişt Yakışıklı beni gezdirsene çok ihtiyacım var. " dedim omzuna vurdum.
" Tamam güzelim sen yeter ki iste." dedi. Ayağa kalktı. Elimden tutarak arabaya sürükledi.
Arabaya bindik. Kemerimi takarken,
" Güzelim ne oldu?" dedi merak içindeydi.
Biraz düşündüm. Söylesem mi? Sussam mı?
Barış beni mutlu etmeye çabalarken gizleyemedim.
" Beni hiç sevmemiş..." dedim ağladım. Yüzüne baktım. Ela hareleri benim kahverengi gözlerimle buluştuğunda göz bebeklerim titriyordu. Acımı hissetti. Çok acıyordu kalbim...
" Ben niye unutamıyorum Barış? Sana baktıkça bile onu görüyorum. Kafayı yiyeceğim."
" Niye ya, ben ne alaka?" dedi. Şaşırdı. Eliyle kendini gösteriyordu.
" Sen ona çok benziyorsun. Ya da aşkımdan herkesi ona benzetiyorum...
Her yerde o..."
" Ne iş yapıyor ki belki akrabamdır?" dedi
