Evet biz korkaktık. İkimizde aşkımıza sahip çıkamıyorduk. İlk engelde bıraktığımız hep biz oluyorduk. Biz hiç bir zaman biz olamamışız. Sevgi , aşk bu kadar basit olmamalı, olmamalıydı. Elimden tutan adam dimdik durmalı, en küçük arbede de elimi bırakmamalıydı. Ben de Ferhat gibiydim. Aile olmayı, birlik olmayı bilmiyorduk. Sevgi görmeyen, gösteremiyordu.
Öyle çok isterdim ki kocam yanımda, tüm sorunlara sırtını vermiş, bütün dünyaya bizi haykırmış olmasını...
Ama benim yanımda hep Barış vardı. Her kötü günümde, iyi günümde hep Barış...
Keşke Ferhat'ı hiç tanımasaydım dediğim çok oluyordu. Ama kalbim , ruhum, bedenim hepsi Ferhat varken can buluyordu. Ya da onun yokluğunda son buluyordu.
Şimdi Barış'ın kollarında eve gidiyordum. Evet haklıydı Barış, Ferhat güçlü değildi, öyle görünm
