Aslında benim bu hastanede ve bu odada işim yoktu. Odada 'Kara' olmayan tek bendim.
Sessizce fısıltı halinde,
" Ayşe anne ben dışarıda bekleyim. Burada yerim yok. " dedikten sonra çıkmak için yeltenmiştim. Elimi tuttu. Gitmemi istemedi.
" Benim kızımsın bu odada da, kalbimde de yerin hep var. Kal kızım..." dedi. Gözlerini kırptı. Ben de kalmaya karar verdim. Odada herkes bir yerlere dağılmıştı. Yaklaşık yirmi kişi vardık diyebiliriz. Önce sessizlik oldu. Herkes bir hamle bekliyordu.
Anneannenin ilk sözü " Oğlum," diye Ferhat ve Fırat'ı gösterdi. " Gelir misiniz?" dedi, yanına çağırdı. Sesi çok kötüydü. Yorgun bir hali, halsiz ve soluk yüz rengi vardı. Hepimizin bu odada olması çok yanlış bir durumdu. Ama aile toplantısı için bugün seçilmiş, alelacele karar verilmişti.
Anneannenin söz
