Chapter 5

1448 Words
Killed *** Sequence's PoV It has been a month, since that incident on the hallway. Na detention ako, at pinag community service. I have no complain, kasi compare sa nagawa ko sa tatlo, community service is not enough for the pain Haha. I am now walking at this hallway, since then everyone is eying me weirdly. Nakibit balikat nalang ako. Pagpasok ko sa classroom ay sumalubong sa akin si Jeannie. She hugged me, anf I hugged her too. Marami pa din ang inggit dahil naging kaibigan ko ang apo ng nag mamay ari ng Melfore. "I have a story to tell" tila kinikilig na sambit nito. Dali-dali pa ako nitong hinigit papunta sa upuan ko at pinaupo ako. Umupo ito sa bakanteng upuan, na laging pwesto nito pag nag chichika sa akin. "Know what? May family party mamayang 7pm. I want you there, since you are my friend" aniya. Natuwa ako sa narinig, pero... "That's a family party, no outsider allowed" sabat by the Monkey king, Jack! "He's right Jeannie." nakangiti kong sambit. I am happy that she will invite me, pero that's a family gathering. "Shut up, Kuya. I'm not talking to you" baling nito sa kapatid. Tumingin naman ito sa akin. "Pretty, please? Nag paalam naman ako kay Dad" at tumingin ito sa Kuya n'ya at dumila. May pagka isip bata pala itong si Jeannie. At dahil kinulit ako ng kinulit nito, napapayag ako nito. This will be my first time to attend such party, except for my birthday, na iilan lang ang meron. After Jeannie invited me, nagpaalam ako kay Dad. Pumayag naman ito, dahil ito daw dapat ang gagawin ko. *** NAKAPAGBIHIS na ako, with the help of Jeannie. She taught me a lot of things. Pinasuot pa n'ya talaga ako sa sapatos na may mataas na takong, but I choose the Kitten shoes, na may 3 inches lang. I am wearing a simple white cocktail dress. Naka messy bun ang buhok ko, and I'm wearing a light make up. Dito na din ako nag bihis sa kanila, para daw maasikaso n'ya ako ng maayos. Nakapa responsible. Bumaba na kami ng mag 7 na. Marami rami din ang bisita. Pinakilala ako ni Jeannie sa kanila, at halos Tita at Tito n'ya ang mga ito. May iilan ding close friend. Pati pala mga pinsan ni Jeannie andito. Hindi ko talaga alam kung para saan ang party na ito. Inilibot ko ang paningin ko at tumigil ito sa isang tarpulin na nakapaskil. In loving Memory of John Michael Death Anniversary [" P.S. pasensyahan n'yo na, umay. Hindi ko alam ang ilalagay eh HAHAHA, krazy me~~"] So, death anniversary pala ito? Kaya pala, ang tamlay ng atmosphere. At hindi ito basta bastang party. Gosh, I screwed myself. Nagpaalam ako kay Jeannie na lalabas lang. Naalala ko ang mukha na naka lagay doon, napakabata pa. Mga teens palang ang batang iyon, more likely younger sibling nila Jeannie. Myghad, I didn't know na may namamayapa na pala silang kapatid. Well, kakakilala ko lang sa kanila, given na iyon. Saka, hindi naman sila nag kuwento. Pero, why does it had to be celebrated? Napadpad ako sa may likuran ng mansion, a garden na napakalawak. May swing kaya doom ako pumwesto. Ilang minuto ako nakaupo ng may naramdaman akong papalapit. Paglingon ko ay si unggoy lang pala. He's wearing a black suit. Ng nakalapit ito sa pwesto ko ay umupo ito sa katabing swing. Tss, doon pa talaga ito pumwesto. Unggoy, I can say that, may pagka friendly ito, kaso napaka tease. "He's fourteen years old when he was killed..." he suddenly talk. Napalingon ako, at kita ko ang galit sa mukha nito. Nakakuyom din ang kamao ito. "...and today is supposed to be his birthday, sixteenth birthday." and that really shocked me. H-he was killed, on the day of his birthday. Nakita ko ding may lumandas na luha sa mga mata nito. Siguro, he must have really loved his brother. Tumayo ito, and I can see myself standing too. Hinarang ko ito, kaya nagtataka ang mukha nito. I hugged him, without a doubt. I think he needs comfort. I may be harsh to him, or he is to me, but he is a friend and he needs one. "Just cry it out..." bulong ko. I don't know how to comfort a sad person. "Someone befriends with us..." mahina nitong sambit. I don't know why, pero kinabahan ako. "...acting so innocent. Pretending like she didn't know us. But in the end, she killed my brother. My very innocent brother" ramdam ko ang galit n'ya, sa kung sino mang She na iyon. Third Person's PoV "Success, I bet today is the second death anniversary of that kid you killed. I must know if they're still grieving for him" I said as I sip to my drink placed on my table. My assassin did really give me the satisfaction on avenging my son killed by that Monticello! Ibinalik ko lang ang sakit na naramdaman ko, sa pagpatay nila sa anak kong walang ibang ginawa kundi ang mag-aral. He's my innocent boy killed by that bastard Monticello. My assassin, came into view, with an emotionless face. "They are, Master." aniya, so she scouted that area. Uubusin ko lahat ng mahahalagang meron ka. "Back to work. Report anything to me, everything that we can use against them" she bows her head and walked towards the door. Before she can go out, she stopped on her track. "There is a girl named Sequence Altero, that is very close to the Noble Twin" aniya at umalis. Hah, Sequence Altero. Sequence's PoV Ilang minuto din kaming nanatiling ganun. "Damn that Yamigashi for killing my brother" aniya na ikinatigil ng mundo ko. Yamigashi? Fvck! Bumitaw ako sa kanya, may naramdaman akong nakamasid sa amin. And I think he know it too. What really are you, Jack? "Did you say, Yamigashi?" paniniguro ko, at kita ko na tama nga ang narinig ko. Mas lalong kumuyom ang kamao nito ng marinig ang binanggit ko. "Yeah, and her name is---" "Sequence! Andito ka lang pala." hingal na hingal na sambit ni Jeannie. Napabaling ito ng tingin sa katabi ko. "Kuya?" kunot noong sambit nito. "Bring her home. Someone's watching us. And it's her--- damn! Ngayun na" bigla na lang itong sumigaw sa kanyang kapatid ng may muntik ng tumama sa akin. I think that Yamigashi is here. Dali-daling may hinugot si Jack sa kanyang suit at tumakbo, at ganun din kami ni Jeannie. Tumakbo kami papasok ng bahay. Jeannie talked to her parents at saka ko lang napansin na iilan na lang pala ang andito. Pinahatid ako ni Jeannie sa kanilang famiky driver. And something us not right. I think I saw Jeannie handed something to their driver, a pistol. For self defense ata. "Sorry Sequence, at ngayun pa naisipan ng Demonyong iyon na sumugod." Jeannie said. Tumango lang ako kasi naiintindihan ko. Ako ang target ng sinong tao man iyon. I am not thay dumb to not notice. Based sa angle ng bala na muntik ng tumama, it's aiming for my head, luckily and I slightly moved my head when I hear a gush of wind at my direction. I can say, hindi normal na mga tao ang nakapalibot sa akin. Para silang mga taga secret organization, like Mafia. Or baka, mga gangster sila, tsk. Ramdam kong may nakasunod sa amin. And I think this driver noticed too, when the speed accelerated. We're being shoot, mabuti nalang at nakayuko ako. The driver duck his head to, and fished out the gun given by Jeannie. Its was an Colt .45 Semiautomatic pistol, based on the design. Walang pasabing hinigit ko ito sa driver at inopen ang bintana ng kots. "Ma'am, delikado po. Kayo po ang target ng taong ito. Mag tago nalang po kayo" natarantang sambit ng driver. I smirked, my Dad taught me in every weapon that interests me. Ito ang laging nagtututo sa akin kung paano gumamit ng baril, espada, at kung ano ano pang mga patalim. "Just let me, this is fun" bulong ko na alam kong narinig ng driver. Tumawag ata ito kay Jeannie, dahil hawak na nito ang cellphone. Matapos magpaputok ng taong iyon, ako naman. Nilabas ko ang ulo ko at kamay na may hawak na pistol. Tinarget ko ang driver's seat at kita ko agad na lumiko ito, the driver is dead. Bumalik ako sa upuan ko at kita ko ang mangha sa mukha nito. Ngisihan ko ito saka binulungan. "Care to explain why you are bringing me to an uncivilized place?" kita ko ang ngisi nito sa rearview mirror. "So sharp, Missy." and he stopped the vehicle. "What do you want?" X X X
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD