Steven's POV
"Are you sure you are fine?" I asked Eliza, hindi rin ako nagtagal at lumalalim narin ang gabi as much as I wanted her to be with me but I cant kailangan nya ng magpahinga.
"Oo Marco, okay lang talaga ang kulit ng lahi nito!" pagsisigurado nito saakin, nakarating na kasi ang mama nito na inaabangan nya medyo kumalma sya pero may konting kaba at pamumutla ito matapos nung mapanood nya yong balita nagkaganyan na sya.
"I'm goin', Eliza" lumapit ako sa kanya at hinalikan sya sa noo, she's not officially mine yet kahit na may nangyari saamin dati, gusto kong maging formal at bigyan sya ng respeto.
Pumikit ito at inangat ang mukha na nakangiti. I know that smile, it's true and calm. Minsan ko lang iyon nasasaksihan kaya alam na alam ko na ito. Minsan lang syang ngumiti ng totoo,
