Kabanata 47

1879 Words

“YOU RAN out of reasons?” Nagsalubong ang kilay ko. “Sa sinabi mo sa akin. Ikaw pa ang may ganang magkaroon ng rason para lumayo?” “I’m sorry.” He apologized. “Hindi ko alam na masasaktan ka sa sinabi ko. I thought It’d mean nothing to you.” I gritted my teeth. “Sinong nagsabing nasasaktan ako? I was avoiding you because you lied. Iyon lang!” “I’m sorry. Please, listen.” “Listen to what?” My voice was getting loud. “We already talked!” “Calm down.” His voice became low. “Let’s get inside your car. Doon tayo mag-usap.” “Dito na lang.” Pagmamatigas ko. “Ano pa bang pag-uusapan?” “Nieoni.. please.” Marahas akong buumuntong hininga. I looked away. “Naiwan ko sa loob ang susi.” “Then come with me.” “Saan tayo pupunta? Lyle, ang sabi mo usap lang.” “We will talk. Just not here.” “Dam

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD