หลังจากกลับมาถึงห้อง ฉันกับเจ้าคุณก็แยกย้ายไปห้องใครห้องมัน ฉันรีบอาบน้ำเพื่อเข้านอนทันที เพราะหลังจากกินอิ่มก็รู้สึกง่วงมาก ไหนจะนั่งฝ่ารถติดกลับมากว่าจะถึงห้องอีก ทั้งรู้สึกเพลียและเหนื่อยมาก อีกทั้งยังอึดอัดกับสถานการณ์บนรถที่ไร้ซึ่งการพูดคุยกันตลอดทาง ถึงมันจะเป็นปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็คืออารมณ์ของเจ้าคุณที่ฉันสัมผัสได้ว่าเขาแปลกไป
แต่ช่างเถอะ แค่เขาไม่หาเรื่องฉันเพิ่มแค่นี้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยช่วงที่ฉันท้องอยู่มันก็ดีอย่างหนึ่งที่ไม่ต้องเจอการหาเรื่องหนักๆจากเจ้าคุณอย่างเมื่อก่อน
“เพราะลูกเลยรู้ไหม ทำให้แม่หายเหนื่อยได้ขนาดนี้” ฉันลูบท้องตัวเองก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข อีกไม่กี่เดือนเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้วสินะ
“ฝันดีนะลูกแม่”
.
.
“อื้อ” ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลาปกติเหมือนทุกๆวัน แต่วันนี้ที่แปลกไปฉันรู้สึกหนักๆช่วงท้อง นั่นทำให้ฉันรีบลืมตาขึ้นทันทีเพราะกลัวว่าลูกในท้อง
