“ไม่รู้ลูกจะตื่นหรือยัง” จิณณวัตรพูดกับภรรยาตัวเองขึ้น เพราะตอนนี้เขาและแพทองธารได้ยืนอยู่หน้าห้องของลูกชายเพียงคนเดียวของพวกเขาแล้ว
“กลัวแต่ลูกไม่อยู่ห้องมากกว่าค่ะ” แพทองธารตอบกลับสามีออกไปตามที่คิดและกดรหัสห้องเปิดเข้าไป
แล้วที่เธอมีรหัสห้องของเจ้าคุณก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะเจ้าคุณเป็นคนบอกรหัสให้กับเธอเอง และส่วนใหญ่เธอไม่ค่อยมาหาลูกหรอก เพราะเธอเข้าใจดีว่าทุกคนย่อมมีพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง เพียงแต่หลังจากลูกชายของเธอไม่ได้กลับบ้านหลายอาทิตย์ และวันนี้เธอก็ผ่านมาทางนี้พอดี เลยเอาของสดมาไว้ให้ลูกชายของเธอนั่นเอง
“งั้นเดี๋ยวฉันไปดูก่อนนะ เผื่อมันพาผู้หญิงมานอน” หลังจากเข้ามาในห้อง จิณณวัตรก็พูดกับแพทองธารขึ้นทีเล่นทีจริง เพราะถ้าเกิดลูกชายเขาพาผู้หญิงมานอนจริง เขาไม่อยากให้ภรรยาของเขาไปเห็นภาพแบบนั้น
“คุณนี่ก็” แพทองธารหันไปว่าสามีอย่างเหนื่อยใจ แต่ก็เลือกเอาของเข้าไปในห้องครัว
แกร
