Napatitig si Jonas kay Ana, ang kanyang puso ay napuno ng matinding habag, gulat, at mas malalim na pagmamahal na may halong pait. Ana, ikaw ang tunay na tagapagmana ng aking ama. Ang lahat ng hirap na dinanas mo sa Cebu, ang pagtatago mo, lahat ng iyon ay dahil sa dugong Castro na nasa iyo. At ako, ako ang anak ng lalaking sumira sa buhay mo. Ako ang anak ni Don Augusto.
Umiling si Ana habang umiiyak, hinawakan niya ang mukha ni Jonas. Hindi, Jonas. Hindi ang dugo ang nagtakda kung sino tayo. Ang pag-ibig natin ang nagtayo sa atin. Ngayong alam na natin ang buong katotohanan, hindi na natin hahayaan na gamitin ni Don Augusto ang kanyang mga maruruming dokumento upang pag-awayin tayo o kunin ang ating kumpanya. Kung ako ang tunay na Castro, at ikaw ang may karapatan sa Reyes, gagamitin na
