สามเดือนต่อมา
กริ๊ง~
เสียงนาฬิกาปลุกดังลั่นระงมห้อง ก่อนถูกมือบางตบให้หยุด ทำความเงียบปกคลุมอีกครั้ง บังคับตัวเองให้ตื่นขึ้นมาทั้งที่ตายังไม่เปิด
ความง่วงทำให้เธอทรมานสุดในเช้าของวันนี้ เนื่องจากเมื่อคืนนอนไม่หลับ กว่าจะข่มตาได้ ก็เกือบเที่ยงคืน
แคนเชลสกี้ ยูรี หรือสมุด บิดขี้เกียจไปมาด้วยการชูสองแขนเหนือหัว ก่อนทิ้งลงบนฟูกอย่างไม่ไยดีเพราะความเบื่อหน่าย หลังสมองเปิดสวิตช์ขึ้นมาทำงาน และพบว่ากิจวัตรประจำวันของเธอจำเจอยู่แต่กับเรื่องเดิมๆ
หากจะต้องเปลี่ยนแปลงสักหน่อยก็คงจะเป็นเรื่องของความรู้สึก ที่ต้องทำตัวให้คุ้นชินในเร็ววัน
ใช่...เธอมีบอดี้การ์ดเป็นของตัวเอง ผู้ชายร่างสูงใหญ่ปกคลุมร่างเล็กของเธอราวกับโล่กำบัง ทำหน้าที่คอยรับคอยส่ง เดินประกบหลัง และดูแลความปลอดภัยนับตั้งแต่ไม่มีเรอัสซ์
เว้นแต่ตอนอยู่บ้าน คฤหาสน์ตระกูลเรกาโด เธอจะมีเจ้าบ้านดูแล ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นแบบนี้ไปตลอด จนว่าเ
