(Kimsenin tetiklenmesini istemediğim için o kelimeyi sansürlüyorum.)
Yemek masasındaki ölüm sessizliği karşılaşmıştı beni salona girer girmez. Geri dönmek için bir şansım var mı diye düşünürken babamın bakışlarıyla karşılaştım.
Babam hayatım boyunca korktuğum tek insandı.
Bir zamanlar içimi titreten o bakışları yetişkin bir birey olduğumda bile aynı hissi vermeye devam ediyordu.
Bebekliğimi hatırlamıyorum. Belki de hayatımdaki en iyi şey bu olabilir. Hatırlamamak. Ama ne zaman ki yaşadığım şeyler bilincime işler oldu, ne zamanki onları daha dünmüş gibi hatırlar oldum; işte benim için hayat o zaman bitti. Ben bittim.
Beşinci yaşım. İdrak etmeyi öğrendiğim o zamanlar. Annemin yokluğunu hissetmeye başlayıp, her gün onu sorar olduğum o yaş. Babamdan ilk tokadımı yediğim o yaş. Arkası kes
