CHAPTER 5

1819 Words
• Audrey • School days again, like an ordinary days. It's already lunch and the three of us decided to take our lunch at the school canteen when the boys just appeared out of nowhere. Actually tatlo lang sila, I don’t know if where are the rest. “What are you doing here?” tanong ni Mira sa tatlo, nagkatinginan naman silang tatlo sa isa't isa. "Audrey, sumama ka sa amin. Kayo rin dalawa." It’s Rain. Napabaling ang tingin ko sa kan'ya with confusion that can be seen on my face. "Where are we going?" it’s Mira again. "Sa tambayan." tipid namang sagot ni Rain. Tambayan? What the hell was that? "Tambayan, what?" I asked confused, saka ako napatingin kay Ashley. "It's a place where we hang-out." Ashley said, she is my hired interpreter. She always explain the things that I didn't understand. “Lets go.” Nauna na ang tatlong mga lalaki kaya sumunod nalang din kami. We’re few miles away from the green house remember? Yung malapit sa may field. But this time sa likod ng green house kami pumunta. "Here we are." sabi ni Rain nang makarating kami sa… Woah! Ang cute nung. Mini Mansion? "This is our place. Steven asked the schools head which is his dad para magawan kami nito. This was our private room. Do you like it?" Rain said. I just nodded and still can’t get off of my eyes from the beautiful view. "Tara na.” Tyler opened the door and we saw Seth, Ken, Rm and Zake sitting on the sofa. They're watching television. "Akala ko ba, magcocomputer kayo?" "Tinamad na kami eh. Uy lance! Magluto ka na! Miss ko na mga luto mo, eh." it’s Zake. "You cook?" I asked amusingly, Lance just smiled and nod. Sumenyas siya ng 'wait' tapos pumasok sa isang room. That must be the kitchen. Tinawag ako ni Seth, tapos tinap niya yung space sa tabi niya. Did he want me to sit beside him? "What?” "Halika ka na kasi!" hinigit n'ya ako. Pinaipod niya si Ken ng unti tapos inakbayan ako. Tsk! Ano bang trip ng bakulaw na retarded na 'to? I roam my eyes around their mini mansion. Cool! Parang Condo unit but its much bigger. Lahat ng pwedeng makita sa mansion naka 'mini' form. Basta lahat mini. Nakita ko sina Ken, Tyler at Ashley. They were lying on the carpeted floor and sleeping. Nasa gitna si Ken, nakaakbay siya kay Ashley habang nakatanday sa kanya si Tyler. They're so cute. "Ken and Ashley are so close to each other, am I right?" "Ganyan lang talaga si Ken. Sobrang maalaga kay ashley hindi lang halata, magpinsan sila but they threat each other as siblings.” Aww, so sweet. Namiss ko tuloy si kuya. "Drey, these cookies. This is my first time to make these stuffs kaya medyo kinakabahan ako," biglang sulpot ni Lance mula sa kitchen. "Penge ako!" Kumuha ng cookies si Zake pero hinampas ni Lance ang kamay niya. We're having cookies and tea for lunch? Okay lang ba sila? "Ang sakit nun Lance, ah! Bakit mo ba ako laging sinasaktan!" "Yuck dude! Di tayo talo! At saka, si Audrey muna!" Nag-aaway na naman sila. I just bite the cookie Lance offering to me and it f*****g taste good! "So? What do you think?" saka ko lang napansing nakaabang pala ang dalawa ngayon sa akin. “It's delicious! Lance give me more, please?” I said acting cute. Okay, I’m being childish. Mukha na naman silang gulat. “What?” I asked, kasi naman makatitig, eh! “Okey guys, OA na ang pagka shock natin. Tara na't lantakan na ang cookies ni Lance!” sambit ni Tyler, nakagising na pala sila. Ang iingay naman kasi nina Zake, eh. “Lance, give me first!” sabi ko at saka kumuha na ng cookies sa plate na dala n'ya. "Ang takaw takaw mo! Pero mabuti yan para magkalaman ka naman." it's Seth. Nang aasar na naman. "Epal ka talaga!" Ah, just don't mind him, Drey! "Halika nga." Tumayo siya at pumasok sa isang room habang hila hila ako. Tsk! Ano na naman bang trip n'ya?! “Hey! What do you think you’re doing?!” sigaw ni Lance, bigla ba naman kasi akong hinila kitang kumakain pa ako, eh. Walang manners! "Umalis ka nga d'yan!" I saw Mira throw a book on Zake’s back. Ouch! That hurts… Poor Zake. Napansin ko namang sinara ni Seth ang pinto, nasa isang room kami. Bedroom na parang sala na ewan! "Just stay," sabi n'ya at humiga siya dun sa kama at tumalikod sa'kin. What the hell is he doing? "Seth?" Lumapit ako ng unti, hindi kasi siya sumasagot. Aish! "Hey, Seth!" I looked at him. His eyes were shut. He's sleeping. The hell!? Did he just brought me here just to be his guard while he's sleeping? Aba! Sinuswerte n'ya naman yata! Habang nagngingitngit ako sa inis, ay napansin ko lang. He looks korean. Steven Seth Park... Park? Pabo! Korean nga talaga s'ya! Surname palang halata na. Napatitig ako sa kan'ya. Ang tangos ng ilong n'ya, sobrang puti tapos masyadong poresless. Chinito eyes. Red lips. Tao pa ba to? He looks like an angel. Seems like he’s so innocent while sleeping kaso pag gising jusme, mas malandi pa sa babae! Yuck! Ano ba 'tong iniisip ko? Kadiri! Napatingin ulit ako sa kaniya. Kainis! This stupid retarded Casanova left me here staring at him! Bakit siya natulog? Argh! No choice! Nahiga ako sa tabi niya and shut my eyes. Maybe I can take a little nap for a while. • Steven • Nagising ako sa kamay na nakayakap sa bewang ko. Dahan-dahan kong minulat ang mata ko at sinilip kung sino ang nakayakap sakin. Si Audrey lang pala— Si Audrey? Takte! Gagalaw na sana ako nang marealize kong ang himbing ng tulog n'ya. Ang sama ko naman siguro kung iistorbohin ko s'ya? Teka, pakialam ko ba?! Pero ang cute n'ya kasing matulog, nakapout. What?! Argh! Wala akong sinabi! Nabigla ako nang bigla s'yang gumalaw at inalis yung kamay n'ya na nakayakap sa bewang ko. Wah! Wag mo ngang alisin! Argh! Ano ba Steven! What he hell are you thinking!? Tiningnan ko ulit s'ya, seems like she's an innocent angel while sleeping kaso sobrang maldita paggising. Hinawi ko yung iilang hibla ng buhok n'yang nakaharang sa maamo n'yang mukha. Sana lagi ka nalang tulog. I’m starting to stare at her face. Mahaba pala pilik mata n'ya, tapos medyo pinkish yung cheeks, matangos ang ilong, medyo makapal konti yung kilay, poresless. Phew! Tao ka pa ba? Kung wala lang talaga tong salamin she’ll look so gorgeous. May malaki kasi siyang salamin na sinusuot pero it doesn’t mean na nerd na s'ya. Sa lagay n'yang yan, hindi talaga s'ya nerd. Masyado lang talaga s'yang fashionista, pero hindi s'ya maarte lalo na sa mukha. I never saw her putting make ups pag nasa school, except nalang nung birthday ni Rain at nung pumunta silang bar. She’s simple but gorgeous. While I’m busy checking at her face, I’ve notice that I am now staring at her kissable rosy lips. Bigla akong napalunok. Putcha! Her lips tempting me to kiss it. Bigla nalang lumakas ang t***k ng puso ko. Takte! May sakit na ata ako sa puso. Napahawak ako sa bandang dibdib ko nang bigla naman s'yang gumalaw, kaya napalayo ako sa kan'ya ng bongga. Yuck! Bongga? Putek, so gay! Where the hell did I learned that?! Muntikan pa akong mahulog sa kama. Putcha! Steven, what the f*****g hell are you doing? Nakalimutan mo na ba? The bet Steven, wake up! You shouldn't fall for her! “Nakatulog pala ako.” napatingin naman ako sa katabi ko. Nakagising na pala s'ya. “D-did I wake you?” s**t! Why am I stammering?! “Ha? N-no, why did you ask?” taka n'yang tanong na ikinatigil ko. Oo nga naman steven? Bakit mo ba tinatanong? “A-ah w-wala! Tara na nga, malelate na tayo.” sabi ko nalang saka tumayo na agad at inayos ang sarili ko. “Okay,” sabi n'ya at tumayo na rin saka inayos ang sarili. Paglabas namin sa kwarto ay nadatnan namin ang iba na bagsak lahat sa carpet. Magkakatabi sina Ashley, Rain, Ken, Mira, Zake at Rm habang nasa sofa naman ang dalawa na sina Tyler na may hawak pang mangkok ng cereal at Lance na may cooking book sa mukha. Napansin kong napatawa ng pagak 'tong katabi ko. “They look so cute,” kumento n'ya. “They always like that.” sabi ko naman. Sa tuwing lagi kaming magkasama ganyan sila kagulo pero masaya. “You know what? I really like this gang, cause honestly. I never have one when I’m still on Cali. Well, I have friends, but I never threat them as one because they were just acting as concerns or what but they actually don't. That’s why I hate trusting anyone, until Ashley and Mira came to my life. They became my closest friends when no body tried. I honestly don’t trust them at first that’s why I threat them cold but when I already knew them in this short period of time. I teach myself even just this once, to give them a chance to be trusted. And I never regret that I did.” For the very first time, she talks to me like this. Why should I waste the time? Once in a blue moon lang mangyari ang ganito. Walang bangayan, seryoso lang. “My cousin was very kind and innocent, cheerful and friendly. I never heard some news that she’s bullying or making fun with others violently, s'ya pa nga dati ang nabubully, eh. Mataray lang talaga yan pero pagdating sa mga kaibigan n'ya, malambing at sweet yan may pagka straight forward nga lang. She’s the girl version of Rain. Si Ashley naman, may pagka brat pero hindi tulad ng iba na di nilalagay sa lugar, she’s the girl version of Rm. Basta yun lang alam ko, eh.” “Lucky of you, you have these kinds of friends. Tara na.” saka s'ya naunang naglakad paalis. Minsan talaga di ko maintindihan mood swings ng babaeng to. • Someone • It’s been four years since I left Philippines. It’s been four years since I left him here without saying something, even a simple goodbye. It’s been four years at hanggang ngayon nanghihinayang parin ako sa naudlot naming relationship. I heard that he became a Casanova since the day I left, and that made my heart breaks into two. Alam kong ako ang dahilan kung bakit naging ganyan sya. If I could just take away the pain that he felt for me 3 years ago. Hindi ko naman ginusto ang iwan at saktan s'ya but that was the only thing to do, and the only thing that I can do for him to keep him safe. But now, now that I’m back— I won’t let the same mistake happen again. I want us... And I want him back. Hindi ako papayag na may sagabal sa lahat ng plano ko at sa mga gusto kong mangyari.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD