บรรยากาศภายในห้อง 512 ของคอนโด The Nest ยามนี้เงียบสงัดจนน่าใจหาย ความเงียบที่ไม่ใช่ความสงบ แต่เป็นความกดดันที่ถาโถมเข้าใส่คนทั้งคู่หลังจากกลับมาจากการเผชิญหน้าชั่วคราวที่สนามฟุตบอล เสือทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟารับแขก ร่างหนาจมดิ่งลงกับความเหนื่อยล้าที่กัดกินลึกไปถึงกระดูก เขาถอดหมวกกันน็อกวางไว้บนโต๊ะกระจก เสียงกระทบกันของมันดังสนั่นท่ามกลางความเงียบ ก่อนจะแหงนหน้ามองเพดานห้องด้วยความรู้สึกสับสน
เขามองไปยังโรสที่ยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ แสงไฟจากตึกฝั่งตรงข้ามสาดเข้ามาตกกระทบเสี้ยวหน้าหวานของเธอ มือเล็ก ๆ ของเธอจับขอบหน้าต่างแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอไม่ได้ร้องไห้ แต่แววตาที่ว่างเปล่านั้นทำให้เสือเจ็บปวดมากกว่าการเห็นน้ำตาเสียอีก
"โรส..." เสือเรียกชื่อเธอเบา ๆ เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือ "อย่าคิดมากไปเลยนะ ครีมเขาฉลาด... เขาเอาตัวรอดได้ และเขาเลือกเองที่จะทำแบบนั้น"
โรสหันกลับมา แวว
