รถเก๋งสีบรอนซ์เงินของเสือที่โรสขับอยู่แล่นผ่านประตูรั้วมหาวิทยาลัยด้วยความเร็วที่ค่อนข้างคงที่ บรรยากาศภายในรถตึงเครียดจนครีมที่นั่งข้างคนขับยังรู้สึกได้ถึงความร้อนรนของเพื่อนสนิท สายตาของโรสเหลือบมองกระจกหลังอยู่เป็นระยะ หัวใจของเธอเต้นรัวเหมือนกลองเมื่อเห็นรถคันเดิม—รถของมินท์—ยังคงทิ้งระยะห่างไม่ไกลและพยายามติดตามเธอมาตั้งแต่ออกจากตึกนิเทศศาสตร์
"ตายแล้ว... ครีม แกดูสิ พี่มินท์เขายังตามมาไม่เลิกเลย" โรสพึมพำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มือที่จับพวงมาลัยชื้นไปด้วยเหงื่อ "ถ้าเขาขับตามไปถึงสนามบอล หรือรู้ว่ารถคันนี้เป็นของพี่เสือ เรื่องใหญ่แน่ ๆ"
ครีมที่นั่งนิ่งมาตลอดหันมามองเพื่อนสาวด้วยสายตาที่เด็ดเดี่ยว เธอรู้ดีว่าหากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ทั้งเสือและโรสจะตกอยู่ในที่นั่งลำบาก ครีมขยับตัวนั่งหลังตรง ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยแผนการบางอย่างที่กำลังก่อตัวในสมอง
"แก หยุดรถตรงลานจอดรถหลังอาคารกิจ
