กุหลาบ...ในมือเสือ

แรกพบ

แสงแดดจัดจ้านของเช้าวันเปิดเทอมวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัย ไม่ได้ทำให้ความตื่นเต้นของเฟรชชี่หน้าใหม่ลดน้อยลงเลย บรรยากาศรอบอาคารเรียนรวมเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้ว เสื้อนักศึกษาขาวสะอาดตาและกระโปรงพลีทที่กวัดแกว่งตามจังหวะก้าวเดินคือภาพจำของเริ่มต้นชีวิตใหม่

"โรส! ทางนี้ ยัยโรส!"

ครีม สาวน้อยร่างเล็กใบหน้าจิ้มลิ้มโบกมือหย็อยๆ อยู่หน้าบันไดทางเข้าอาคารเรียนรวม เธออยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว ผิดกับ โรส เพื่อนสนิทที่กำลังเดินนวยนาดตรงมาหา โรสในวัยปี 1 เริ่มฉายแววความสวยสะพรั่ง เสื้อนักศึกษาที่พอดีตัวเน้นส่วนโค้งเว้าบวกกับใบหน้าคมเฉี่ยวที่แต่งแต้มมาอย่างประณีต ทำให้ชายหนุ่มแถวหน้าอาคารต่างพากันเหลียวหลังมองจนคอแทบเคล็ด

"เบาๆ ก็ได้ยัยครีม คนมองกันหมดแล้ว" โรสหัวเราะเบาๆ พลางขยับแว่นกันแดดราคาแพงขึ้นไปคาดบนศีรษะ "ตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น แค่มาเรียนวันแรกเองนะ"

"ก็มันเป็นก้าวแรกของชีวิตมหาลัยนี่นา ฉันตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเลยเนี่ย ไปเถอะ รีบขึ้นไปจองที่นั่งข้างหน้ากัน" ครีมรีบคว้าแขนเพื่อนสาวแล้วกึ่งลากกึ่งจูงเข้าไปในอาคารเรียนรวมที่เนืองแน่นไปด้วยนักศึกษาจากหลายคณะ

ภายในโถงทางเดินชั้นสองที่เชื่อมต่อระหว่างห้องเรียนขนาดใหญ่ จังหวะที่ทั้งคู่กำลังก้าวผ่านหัวมุมทางโค้งด้วยความเร่งรีบ เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

"อุ๊ย!"

เสียงอุทานของโรสดังขึ้นพร้อมกับร่างของเธอที่ปะทะเข้ากับ 'กำแพงมนุษย์' อย่างจัง แรงกระแทกส่งผลให้เอกสารตารางเรียนในมือของโรสปลิวว่อนลงพื้น แถมน้ำหวานในแก้วของใครบางคนยังกระเด็นมาโดนชายกระโปรงของเธอจนเป็นคราบด่าง

"โอ๊ย... เดินยังไงเนี่ย ไม่เห็นคนหรือไง!" โรสแหวขึ้นทันทีตามนิสัยที่ไม่ยอมคน เธอเงยหน้าขึ้นหวังจะฉอดใส่คู่กรณีให้ยับ แต่คำพูดทุกอย่างกลับจุกอยู่ที่คอ

ตรงหน้าของเธอคือชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดช็อปสีกรมท่าเข้ม แขนเสื้อถูกพับขึ้นถึงข้อศอกเผยให้เห็นลำแขนที่มีเส้นเลือดปูดนูนดูแข็งแรง ใบหน้าของเขาคมเข้มดุจรูปสลัก คิ้วหนาดกดำพาดเฉียงรับกับนัยน์ตาสีเข้มที่เรียบเฉยจนน่ากลัว ปากหยักได้รูปเม้มสนิทไร้ซึ่งรอยยิ้ม

เขาคือ เสือ รุ่นพี่วิศวะโยธาที่พึ่งจะขึ้นปี 3 มาหมาดๆ

ข้างๆ เขาคือ มินท์ หญิงสาวในชุดช็อปแบบเดียวกัน ผมซอยสั้นดูเท่และทะมัดทะแมง มินท์รีบก้มลงมองเหตุการณ์ด้วยความตกใจ ผิดกับเสือที่ยังคงยืนนิ่งราวกับรูปปั้น

"ขอโทษนะคะ/ครับ" มินท์รีบเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้มลงช่วยเก็บกระดาษที่พื้น "เพื่อนพี่มันเดินเหม่อนิดหน่อย น้องเป็นอะไรมากไหม?"

"เป็นค่ะ! กระโปรงเลอะหมดเลย เห็นไหมเนี่ย" โรสชี้ไปที่คราบน้ำหวาน สีหน้าหงุดหงิดจัด เธอหันไปมองจ้องหน้าเสือที่ยังคงยืนนิ่ง "นี่คุณ! ชนคนอื่นแล้วไม่คิดจะขอโทษสักคำเลยเหรอ? ปากหนักหรือไง?"

เสือหลุบตามองเด็กสาวปี 1 ตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา เขาไม่ได้มีท่าทีสำนึกผิด หรือแม้แต่จะขยับปากพูดคำว่าขอโทษออกมาสักคำเดียว เขากลับยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู แล้วหันไปหาเพื่อนสนิท

"มินท์ ไปเถอะ สายแล้ว" น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำ ห้วน และไร้เยื่อใย

"เฮ้ยเสือ... น้องเขา..." มินท์พยายามจะทักท้วง แต่เสือกลับเดินเบี่ยงตัวผ่านโรสไปราวกับเธอเป็นเพียงอากาศธาตุ

"นี่คุณ! หยุดนะ! ไร้มารยาทที่สุด!" โรสตะโกนไล่หลังอย่างเหลืออด แต่ชายหนุ่มร่างสูงคนนั้นกลับไม่แม้แต่จะหันมามอง

"โหยยย... อะไรจะดุขนาดนั้นน่ะคนเรา" ครีมที่ยืนอึ้งอยู่นานรีบเข้ามาช่วยโรสปัดกระโปรง "แต่แก... เพื่อนเขาคนนั้นน่ะ ที่ชื่อมินท์... เท่จังเลยเนาะ"

โรสหันไปค้อนขวับใส่เพื่อน "เท่ตรงไหน! พวกวิศวะนี่มันเถื่อนจริงๆ โดยเฉพาะไอ้หน้าหล่อนั่นน่ะ หน้าตาดีซะเปล่าแต่ดูนิสัยเข้าสิ ยิ้มก็ไม่ยิ้ม พูดก็ไม่มีหางเสียง อย่าให้เจอนะแม่จะด่าให้เสียคนเลย!"

"ใจเย็นนะโรส เขาอาจจะรีบจริงๆ ก็ได้" ครีมพยายามปลอบ แม้ในใจของเธอจะแอบมองตามหลังมินท์ไปจนสุดสายตา ความรู้สึกแปลกๆ บางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของสาวน้อยนิเทศฯ ตั้งแต่สบตาเข้ากับรุ่นพี่สาวเท่คนนั้น

"รีบแค่ไหนก็ต้องมีมารยาทไหมครีม?" โรสฟึดฟัด "จำหน้าไว้เลยนะ 'เสือ' งั้นเหรอ? ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าสัตว์ป่าชัดๆ อย่าให้เจออีกนะกุหลาบอย่างฉันจะหนามทิ่มให้เลือดซิบเลยคอยดู!"

ขณะที่โรสกำลังบ่นไฟแลบ มินท์ที่เดินไปกับเสือแอบหันกลับมามองเล็กน้อย เธอกระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นท่าทางฟัดเหวี่ยงของสาวสวยชุดนักศึกษาคนนั้น

"น้องคนนั้นสวยชะมัดเลยว่ะเสือ มึงก็นะ... ไปเดินชนเขาแล้วยังทำหน้านิ่งใส่อีก" มินท์ส่ายหน้าขำๆ

"ไร้สาระ" เสือตอบสั้นๆ ดวงตาคมกริบมองตรงไปข้างหน้าโดยไม่วายทิ้งความรู้สึกบางอย่างไว้ในใจ... ยัยเด็กนั่น เสียงดังชะมัด

การพบกันครั้งแรกที่ "อาคารเรียนรวม" จบลงด้วยความแค้นเคืองของโรส ความประทับใจของครีม และความเฉยเมยของเสือ โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า กงล้อแห่งโชคชะตาได้เริ่มหมุนแล้ว

ความเกลียดชังที่โรสมีให้รุ่นพี่หน้าตายคนนั้น ถูกสลักไว้ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้ามหาลัย เธอปฏิญาณกับตัวเองไว้เลยว่า ชีวิตนี้จะขออยู่ห่างจากผู้ชายชื่อ 'เสือ' ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่หารู้ไม่ว่า... เสือตัวนี้แหละ ที่จะกลายเป็นเจ้าของกรงขังหัวใจของเธอในอนาคต