ความเงียบในห้อง 512 หนักอึ้งจนเสือรู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวเบาบางลงจนแทบหายใจไม่ออก ภาพตรงหน้า—ร่างบางที่เพิ่งเปลี่ยนจากความตกใจกลายเป็นความตื่นตระหนก มันกระชากสติสัมปชัญญะของเขาทุกอย่างให้หลุดลอยไปไกล เขายังคงยืนนิ่ง มือที่สั่นเทากำลูกบิดประตูแน่นจนขึ้นข้อขาว หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยแรงปรารถนาที่พยายามกดทับมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา
"ออกไป... พี่เสือ ออกไปเดี๋ยวนี้!" เสียงของโรสสั่นพร่า เธอรีบดึงเสื้อนักศึกษาขึ้นมาคลุมไหล่ด้วยความลนลาน ดวงตาที่วาวโรจน์ด้วยความอายเริ่มมีน้ำตาคลอ
ทว่า... ก่อนที่เสือจะได้เอ่ยปากขอโทษหรืออธิบายสถานการณ์ที่เหนือการควบคุมนี้ เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นจากด้านนอกก็ขัดจังหวะทุกอย่างลง
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
"พี่เสือคะ! พวกเราไม่เชื่อหรอกว่าพี่มีแฟนแล้ว พี่แกล้งพวกเราใช่ไหม? เปิดประตูให้พวกเราเข้าไปดูหน่อยค่ะ!" เสียงใส ๆ ของกลุ่มรุ่นน้องปี 1 ดังแทรกเข้ามาถึงด้านใน พวกเธอตาม
