แสงแดดยามบ่ายแผดเผาลงมายังลานกว้างหน้าตึกเรียนรวม แต่บรรยากาศรอบตัวของ โรส กลับเย็นเยียบจนสั่นสะท้าน เธอพยายามเร่งฝีเท้าเดินหนีจากร่างสูงที่ก้าวตามมาอย่างไม่ลดละ เสียงรองเท้าผ้าใบของ เสือ ที่กระทบพื้นปูนดังกดดันอยู่เบื้องหลัง จนสุดท้ายเขาก็เอื้อมมือมาคว้าข้อมือเธอไว้ได้ทันที่ใต้ซุ้มเฟื่องฟ้า
"โรส! คุยกันให้รู้เรื่องก่อนได้ไหม หนีหน้าพี่มาหลายวันแล้วนะ" เสือพูดด้วยเสียงหอบพร่า ใบหน้าของเขาดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาที่เคยคมเข้มบัดนี้เต็มไปด้วยความกังวลและร่องรอยของการไม่ได้พักผ่อน
โรสสะบัดข้อมือออกอย่างแรง เธอหันกลับมาสบตาเขาด้วยดวงตาที่แดงก่ำ "จะให้คุยอะไรคะพี่เสือ? คุยเรื่องที่พี่มินท์ตามรังควานโรสไม่หยุด หรือจะคุยเรื่องที่ครีม... เพื่อนสนิทโรส กลายเป็นคนแปลกหน้าที่โรสไม่กล้าไว้ใจไปแล้ว!"
"พี่รู้ว่ามันวุ่นวาย แต่พี่จัดการได้โรส พี่กำลังเคลียร์กับมินท์อยู่..."
"จัดการได้?" โรสแค่นหัว
